Bu nedenle, tek bir tavsiye vardır: Birkaç kişi, ihsan etmenin bağımsız olması için dışarıdan yardım almadan, kendini sevmeyi bırakma arzusu ile bir araya gelmelidir. Şimdi, eğer bu insanlar, her biri, gerçekte onu muhafaza edemeseler de en azından potansiyel olarak Yaradan sevgisine sahip oldukları için, birbirlerinin önünde kendileri iptal ederlerse, o zaman, her birinin gruba katılması ve onun önünde kendilerini iptal etmeleriyle, tek bir beden haline gelirler.

Örneğin, eğer o bedende on kişi varsa, o zaman, tek bir kişinin sahip olduğundan on kat daha fazla güce sahip olur. (Rabaş, “Dost Sevgisi – 2”)

Bu, egoizmin üzerine çıkma gücünü, kendinizi başkalarına, başka bir alana, başka bir seviyeye dahil ettiğinizde ortaya çıkan “ben”den kopma gücünü ifade eder. Açıkça şunu hissedersiniz: ya “ben” ya da bir sonraki seviye olan “biz”. O “biz”in içinde, sizin “ben”iniz sadece o “biz”i düzenlemek için gereklidir.

Soru: Kişi egoizmin üzerine çıkma gücünü gruptan mı alır?

Cevap: Gruptan değil, grup aracılığıyla alır.

Soru: Kişi, maneviyatta bir eylemi gerçekleştirmek için bütün grubun gücüne sahip olduğunu nasıl hissedebilir?

Cevap: Eğer kişi dostlarına hizmet ederse, o zaman tüm grubun gücünü kazanır. Burada ihsan etme gücünden, verme yeteneğinden bahsediyoruz. Dolayısıyla kişi grubu yüceltmek için çaba gösterdiğinde, o gücü alır. Bu onun kabıdır yani Malhut’udur.

Filed under: 10'lu Gruplar, Grup, Kabala, Maneviyat | Grubun Gücü için yorumlar kapalı