Bu Süreçte İçimizde Yaradan’ın Belirli Bir İmgesi Oluşur Mu?

Bir imge, kişisel bir izlenimdir. Örneğin, amcamdan söz ederken, söze onun büyük kulakları ya da şiş gözleri olduğundan başlamam. Elbette, bir bakıma bu da onu zihnimde canlandırmamın bir parçasıdır; fakat benim öncelikle hissettiğim şey onun içsel karakteri, kişiliğidir.

Aynı şekilde, Yaradan’la bağımızı da yavaş yavaş fiziksel bir kişilikten söz eder gibi değil, içimizde bıraktığı izlenimler üzerinden anlatmaya başlarız. Onun nasıl göründüğünü değil, O’nu nasıl deneyimlediğimizi ifade ederiz.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Kısım 96 için yorumlar kapalı

Yaradan’ın Etkisini Hissetmek İçin Çaba Göstermeye Nasıl Başlarız?

Bu çaba toplumda başlar. Kendi içimizde, Yaratıcı ile bağ kurabileceğimiz ve O’nu hissedebileceğimiz belirli bir nokta ararız. Bu süreç, unutulmuş bir akrabayı hatırlamaya benzer. Aniden biri bize bir Samuel Amcamız olduğunu hatırlatır ve hafızamızda onun imajını oluşturmaya başlarız: Samuel Amca belirli şöyle görünür, şu veya bu insanlarla görüşür, belirli bir evde yaşar… Hafızamızda ve kalbimizde o bağlantı noktasını bularak onunla bağ kurmaya başlarız.

Aynı durum Yaradan için de geçerlidir. Bu dünyanın olaylarına dalarız ve aniden bir Yaradan olduğunu hatırlarız. Ardından, elimizdeki verileri ve Yaradan’ın içimizde nerede bulunduğunu kontrol ederek o noktayı ararız. Ardından, aradığımızı bulur ve kim ve ne olduğumuzu hatırlarız. Tam olarak Yaradan ile bağ kurduğumuz o temas noktasını ararız. Bu nokta “akıl”da ve “kalp”tedir.

Eğer içimizde hâlâ böyle bir alan yoksa “Yaradan için bir yer açmalı” ve O’nunla bağlantılı olarak biriktirdiğimiz her şeyi yavaşça kaydetmeliyiz. O zaman bağın noktası bize ifşa olur.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Kısım 95 için yorumlar kapalı

Yaradan İle Olan Bağımızı Kontrol Etmekten Ne Kazanırız?

Yaradan ile olan bağımızı, O’ndan ne aldığımızı, ne amaçla aldığımızı vb.ni kontrol etmek, Yaradan ile kompleks bir ilişki ortaya çıkarır. Yaradan ile olan ilişkimizde sağ, sol ve orta olduğunu fark etmeye başlarız. Yaradan’ın eylemlerini incelemeye devam ederiz, çünkü “Biz Seni eylemlerinden bileceğiz” ve ayrıca “Eğer biri Efendisinin arzusunu bilmiyorsa, O’na nasıl hizmet edebilir?” diye yazılmıştır. Yaradan’dan bizi sürecin kalbine yerleştirecek bir şey almak üzereyizdir.

Üstte olanla bağ kurmak istediğimiz andan itibaren, bu ilişkiyi sürekli olarak incelemeliyiz. Başka bir şey yoktur. Aldığımız her şey bu bağın bir sonucudur, her şeyi belirleyen bir bağ. Nasıl hissettiğimiz, başımıza gelenlere bağlıdır. Bize gelen her şeyi -anlayışlar, duygular, Yaradan’ın bizden ne istediği, ne olmamız gerektiği, nasıl tepki verdiğimiz, ne düşündüğümüz- Yaradan’ın üzerimizdeki etkisini hissetme çabamızın bir sonucu olarak, içsel olarak deneyimleriz.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Kısım 94 için yorumlar kapalı

Soru: Ders sırasında gelen ıslah gücü beni nasıl etkiler?

Cevap: Sizi sadece sizin istediğiniz ölçüde etkiler.

Burada Yaradan’ın otoritesi altında değiliz. O bizi, kim olduğumuzu, O’na karşı hislerimizi ve neyi değiştirmek istediğimizi kendimiz belirleyebileceğimiz bir durumda tutar.

O, tüm bu dürtüleri, arzuları ve güçleri ekler ve çıkarır ve sonuç olarak, bize ne olduğunu hissederiz.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Islah Gücünü Etkisi için yorumlar kapalı

Soru: Hakaretlerle nasıl çalışmalıyız? Çocuklar ebeveynlerine yardım etmiyor; onları pratikte terk etmiş durumdalar. Birisi bir başkasını gerçekten ihanet etmiş, birisi bir arkadaşını satmış, vb. Bu tür suçlarla nasıl çalışmalıyız?

Cevap: Bence, çevremizdeki tüm insanların Yaradan tarafından kontrol edilen kuklalar olduğunu anlayacak bir gelişim düzeyine ulaşmamız gerekiyor ki, bu insanlara karşı kendimizi düzgün bir şekilde ıslah edebilmemiz, onları haklı çıkarabilmemiz ve onlara iyilik dilememiz mümkün olsun.

Soru: Bu mümkün mü?

Cevap: Genel olarak evet. Her zaman ve hemen değil, ama yine de…

Soru: Bu uzun bir süreç, ama gitmemiz gereken yön bu mu?

Cevap: Evet! Aksi takdirde, Yaradan’a iftira atmış olursunuz. Ve bu tamamen farklı bir konudur. Burada hesap tamamen farklıdır — bu, evreni nasıl algıladığınızla ilgilidir: evren kendi başına mı var olur, yoksa siz mi onu yönetirsiniz? Her şey yukarıdan geliyorsa, o zaman kendimizi tamamen itaatkâr, uyumlu ve bu üst güce benzemek için değişebilecek hale getirmekten başka seçeneğimiz yoktur.

Yorum: Bu çok güzel. Tüm dünyamızın günahkârların dünyası olduğunu ihtiyatla söylemek isterim. Hepimiz nefret ve sürekli saldırganlık hali içinde yaşıyoruz.

Cevabım: Kum havuzundaki küçük çocuklar gibi.

Yorum: Ve biz de karşılık veriyoruz ve karşılık veriyoruz; karşılık vermeye devam ediyoruz. Tüm diplomatik heyetlere bakın, nasıl çatışıyorlar: “Diplomatlarımı sınır dışı ettiniz…”

Cevabım: Dalga geçmeyi bırakın! Kesin şunu. Bunların hepsi…

Soru: O zaman neden bizimle böyle dalga geçiliyor?

Cevap: Sonunda tamamen hayal kırıklığına uğramamız için. Yaradan’ın bizi bu şekilde yaratmış olmasına değil, O’nun bizi bu şekilde yaratmış olmasının nedenini anlamadığımız için ne kadar aptal olduğumuza. Cevap insanın gözünün önünde ama o görmek istemiyor. Ama tüm bunlar birikip, kırılıp, içine sığmayıp, patlaması içindir.

Soru: İnsanlar bu yönde yavaş yavaş ilerlemeye başlarsa, dünyamız ne hale gelir?

Cevap: Dünyamız bugünkü akıl hastanesinden, insanların kendini araştırma, kendini iyileştirme ve kendini geliştirme ile meşgul olduğu bir dünyaya dönüşür.

Soru: Ve bu sayede, Yaradan’ı bu dünyaya mı getirirler?

Cevap: Evet, bu gerçekleştiği ölçüde, Yaradan onların içinde ifşa olur.

Soru: Peki, “Yaradan’ın onların içinde ifşa olması” ne anlama geliyor? Bu ne demek?

Cevap: Bizi dünyayı algılama konusunda tamamen farklı bir düzeye yükselten, ihsan etme ve sevgi niteliği.

Soru: Tek bir yol olduğunu ve başka yol olmadığını kesin olarak biliyor musunuz?

Cevap: Hayır, başka bir yol olamaz.

Filed under: Dünya, Kabala, Maneviyat, Toplum, Yaradan - Hakaretlere Karşılık Vermeli Miyiz? için yorumlar kapalı

Soru: Birleşme ile meşgul olmazsak Kabalistik kaynakların ölü olduğunu söylediniz. Kaynaklar olmadan, birleşmemizin hayatta kalabileceğini hayal etmek mümkün mü?

Cevap: Kitaplar olmadan ilerleyebilir miyiz? Elbette ilerleyebiliriz.

İnsanlığın hiç kitabı olmadığı dönemler oldu. Daha sonra, insanlar hala doğru düzgün okumayı ve yazmayı bilmedikleri bir dönemde kitaplar ortaya çıktı. Yani bu önemli değil. Önemli olan şey arzu etmektir. Her zaman arzularımızda edindiğimiz şeyi elde ediniriz. Bu nedenle, bizim için en önemli şey arzu duymaktır.

Filed under: Kabala, Maneviyat - En Önemli Şey Arzu Etmektir için yorumlar kapalı

Soru: Bir kadının Hisaron’u nedir?

Cevap: Bir kadının Hisaron’u, içinde oluşan ve daha yoğun bir şekilde çalışılması gereken doğal eksikliktir. Bunda yapay bir şey yoktur!

Diyelim ki bir şey istiyorum, o zaman bugün onu isteyeyim. Daha sonra onu daha bilinçli bir şekilde isteyeceğim, o zaman daha bilinçli bir şekilde isteyeyim ve böyle devam eder. Bu, var olmayan bir şey için yapay bir arzu değildir. Bizim meşgul olduğumuz şey, gerçek doğaya girmektir, bizi çevreleyen aldatıcı, egoist doğaya değil, %100 alturistik ve tamamen ihsan etmeye yönelik olan ebedi ve mükemmel doğaya.

Şu anda, her şeyin ihsan etmeye zıt şekilde işlediği, rüya gibi küçük, yanıltıcı bir hacimdeyiz içindeyiz. Ama gerçekte, tüm doğa özgecilik, Yaradan’ın niteliği olan ihsan etme ve sevgi üzerine kuruludur. Bu bulanık algıyı ancak zıt durumdayken deneyimleyen sadece biziz.

Yorum: Öyleyse kadınları rahat bırakmalıyız.

Cevabım: Evet, her şey olması gerektiği gibi gitsin! Sadece daha fazla arzu, daha fazla içsel gerilim, daha fazla özlem ve her şey meyvesini verecektir. Yoğunluk, genel çabaya, birbirimiz üzerindeki kolektif etkiye bağlıdır.

Filed under: Kabala, Kadın, Maneviyat - Bir Kadının Hisaron’u için yorumlar kapalı

Soru: Kabalistlerin kimseye karşı hiçbir şikâyeti yoktur mu? Yani, kendini en büyük egoist olarak mı görür?

Cevap: Kabalist kendini egoist olarak görmez. Kendisinde büyük bir egoizm olduğunu anlar, ancak bunu, ıslah etmesi için kendisine verilmiş bir şey olarak görür. Bununla çalışır ve egonun kendisini kontrol etmesine izin vermez. Egoizm, kişinin onu kontrol edebilmesi için uyanır.

Soru: Bir insanda üç tür egoizm vardır: hayvansal, sosyal ve manevi yani Yaradan’ı kendi iyiliğim için kullanmak istediğimde ortaya çıkan egoizm. Bunların arasındaki fark nedir?

Cevap: Aradaki fark, onların niteliklerinde yatmaktadır. “İyi” bir egoist, egosu tüm seviyelerde genişleyen ve onu mümkün olan her şeyle doldurmaya iten kişidir.

Soru: Bu üç egoizm türünden hangisi ıslah edilmelidir?

Cevap: Onları ıslah etmesi için üst ışığı çekmelisiniz. Tam olarak neyi ıslah edeceği ona bağlıdır. Sonuçta, neyin ıslah edilmesi gerektiğini gerçekten bilmiyorsunuz.

En önemli şey, grupta, onluda aramızdaki bağ aracılığıyla üst ışığı çekmektir. O zaman, sizin belirli egoist niteliklerinizi ıslah etmeye başlar ve oradan, bir sonraki eylemlerinizin ne olması gerektiğini görürsünüz.

Filed under: Egoizm, Kabala, Maneviyat - Yorum yapılmamış→

Soru: Kişinin Yaradan için hiçbir şey yapamayacağı söylenir. Peki, kişi Yaradan uğruna hareket edebileceğini hissettiğinde, inanç ve kalbin isteği ne olacak?

Cevap: Eğer bir kişinin kalbi bunu söylüyorsa ve kişi kalbini dinleyip harekete geçiyorsa, bu iyidir. Yani, kişi dostlarının kalplerini kendi kalbinde toplamayı ve onları Yaradan’a yöneltmeyi kabul eder.

Soru: Ama makalede bunu yapamayacağını söylüyor. Yanılıyor olabilir miyim?

Cevap: Sonrasında yanılıp yanılmadığınızı anlayacaksınız. Bu tür bağların içimizde uyanmasını ve çalışmaya başlamasını talep edersek, bu doğrudur.

Filed under: Kabala, Maneviyat - Kalbin Söylüyorsa için yorumlar kapalı

Tora’nın tüm emirleri, tek bir ana emri yerine getirmeye yönelik emirlerdir: ”Dostunu kendin gibi sev.”.

Bu sebeple, buna doğanın temel kanunu denir.

Diğer emirler ise esasen bunun parçalarıdır ve farklı seviyelerde ve çeşitli koşullarda “dostunu sev” ilkesini nasıl uygulayacağımızı, yani bizi ayıran ve birbirimizden uzaklaştıran egoizmin üstünde, birbirimizle nasıl birleşeceğimizi gösterir.

Filed under: Dost Sevgisi, Kabala, Maneviyat - “Dostunu Kendin Gibi Sev” Doğanın Temel Kanunudur için yorumlar kapalı