O insanların, dost sevgisiyle uğraşan tek bir grup olarak birleşmeye hemfikir olmalarındaki neden, her birinin düşüncelerini birleştirebilecek bir arzuya sahip olduklarını hissetmeleridir ki böylece başkalarını sevme gücünü edinebilsinler. Meşhur bir atasözü vardır, “Yüzleri farklı olduğu gibi, görüşleri de farklıdır.” (RABAŞ, “Kendin İçin Bir Öğretmen Yap ve Kendine Bir Dost Satın Al – 2”).

Soru: Bu pasajın ilk bölümünde, başta yüzlerinin birbirine benzemediği, sonra da dostlarını sevmeye çalıştıkları yazıyor. Peki, bir dostun diğerlerine olan sevgisi de kişiden kişiye farklılık gösterir mi?

Cevap: Evet, farklıdır. Gerçek şu ki, birbirimizle olan ilişkilerimiz de farklıdır. Bir kişiye bir şekilde, başkasına farklı şekilde, bir başkasına ise daha farklı bir şekilde davranırım. Tüm bunlar dostlarla bağ kurmak ve ortak bir arzu içinde birleşmek içindir.

Soru: Her dost, ortak arzuyla ilgili kendi duygularına sahip midir yoksa bu genel bir şey mi?

Cevap: İlk başta bu herkesin kişisel arzusudur, sonra yavaş yavaş diğer arzularla bağ kurar, giderek daha genel hale gelir ta ki tüm arzular tek bir arzuya dönüşene dek.

Filed under: Dost, Dost Sevgisi, Kabala, Maneviyat | Tüm Arzular Tek Bir Arzuya Dönüşene Dek için yorumlar kapalı