Soru: Siz duygusal bir insan değilsiniz, öyleyse neden öğretmeniniz Rabaş hakkında konuştuğumuzda, gözlerinizin aniden nemlendiğini, sanki başka biri gibi olduğunuzu görüyorum? Gerçekten başka birisi gibi!

Cevap: Yapacak bir şey yok çünkü ruhumun kökü onda. Bu yüzden farklılaşıyorum.

Soru: Ruhunuzu bu şekilde buldunuz, değil mi?

Cevap: Evet, yani bir şekilde, onunla tanışmadan milyonlarca yıl önce, ruhumun kökü oradaydı ve ben de onu bulana kadar orada yavaş yavaş onu arıyormuş gibiydim. Bunu nasıl kelimelere dökebilirim bilmiyorum.

Soru: Yani bu hayattaki yolculuğunuz, tüm arayışlarınız bir şekilde ruhunuzun bu köküne mi çıkıyordu?

Cevap: Evet.

Yorum: O zaman siz mutlu bir insansınız, ruhunuzun kaynağını bulmuşsunuz. Herkesin buna ihtiyacı vardır.

Cevabım: Herkes buna sahip ve herkes bunu aramalı.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Rabaş | Ruhumun Kökü Onda için yorumlar kapalı