Sonunda, Bir Düşüş Koşulundan Nasıl Çıkarız?

Bir düşüş koşulundan, onun içinde kalarak, koşulumuzu derinlemesine fark ederek ve onu bize çalışmanın harflerini getirecek koşullardan biri olarak kabul ederek çıkarız.

Harfler nelerdir? Bunlar, daha sonra, ıslahın sonunu (Gmar Tikkun) algıladığımız kaplardır; bu, zaten içinde bulunduğumuz bir durumdur, ancak onu hissetmek için gerekli kaplardan yoksunuzdur. Ein Sof (sonsuzluk) dünyasını ve ıslahın sonunu hissettiğimiz eksik kaplar, biri “düşüş” olarak adlandırılan iki uç noktayı içerir.

Düşüş, gerçeklikle bağın tamamen kopması anlamına gelmez. Aksine, o durumun farkına varmak ve o anda bir zayıflık ve ayırt etme eksikliği olduğu gerçeğini kabullenmektir. Bu duruma anlayışla girersek, ondan mümkün olan en fazla ayırt etme gücünü elde ederiz. Kendimize uzun süredir karanlıkta kalmış ve karanlığın içinden görmeye, yönümüzü bulmaya, gölgeleri ve nüansları ayırt etmeye çalışan biri gibi davranırız.

Yine de, düşüş koşulundayken, yükseliş koşundayken yaptığımız gibi çalışamayız. Bu, sadece beklememiz gereken ve kendimiz için “Şimdi yatacağım” diye karar vermemiz gereken en düşük seviye durumları ifade etmez. “Yatmak”, “kök” veya “cansız” durum olarak adlandırılan, içsel koşulumu ifade eder. Bu durumda bile çeşitli idrakler vardır. Başka bir deyişle, tam ölü durumuna kadar, her belirli durum, “ölüm” olarak adlandırılan çeşitli idrakler içerir.

Filed under: Kabala, Maneviyat | Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Kısım 102 için yorumlar kapalı