Soru: Kabala’da “edinim” nedir?

Cevap: Yaradan’dan gelen her şeyin, arzularımın derinliklerine kadar, insanın arzuları içindeki farkındalığıdır. Tüm birincil, ikincil ve diğer olgular, tüm kapsamları ve birbirleriyle bağlantıları içinde ortaya çıkar ve edinimi oluşturur.

Soru: İnsanın üç safhadan geçtiğini söyleyebilir miyiz: önce bilgi, sonra anlayış ve sonra da edinim? Yoksa insan her şeye anında hissederek mi ulaşır?

Cevap: Bu, kişinin manevi çalışmasına nasıl yaklaştığına bağlıdır.

Soru: “O’ndan başkası yoktur” veya başka bir prensip duyduğumu varsayalım, bu, anlamasam bile O’nun var olduğunu bildiğim anlamına mı gelir?

Cevap: Eğer kişi çalışmaya yeni başlamışsa ve henüz hiçbir şey edinmemişse, evet. Ancak eğer zaten ediniyorsa, hissediyorsa ve belirleme, hissetme ve ifşa etme araçları olan manevi kaplara (Kelim) sahipse, yaklaşımı farklıdır.

Bunları ilk kez okuyup duyan biri için, her şey anlaşılmaz bir alfabe gibi gelir: “Bunlar nerede oluyor? Hangi dünyada? Kiminle?” Onun zamana ihtiyacı vardır. Aklın izin vermediğini zaman başarır.

Yavaş yavaş Kabalistik terimlerin sesine, kelimelerin ifadelerine, sonra cümlelere ve en sonunda cümlelerin bağlantısına alışır. Tüm bunlar ona yavaş yavaş, akıl yoluyla değil, kalp yoluyla girer.

Dostlarıyla bir grup halinde bir araya gelip onlara yardım etmeye, vermeye ve desteklemeye çalıştığı ölçüde, duyduklarının içsel anlamını edinmeye başlar.

Filed under: Kabala, Maneviyat | Kabala’da Edinim Nedir? için yorumlar kapalı