Yorum: Çoğu zaman kişi iyi hissetmek ister. Diyelim ki hastaysa ya da bazı sorunları varsa, bilinçaltında “Evet, bu engeli aşmak için üst güçten destek almak istiyorum” der, ancak ruhunun derinliklerinde, kendini nasıl daha iyi hissedebileceğini düşünür.

Cevabım: Sadece ilk başta, bunun hala şekillenmemiş bir arzu olduğu anlamına gelir.

Sonra yavaş yavaş, ıstırabın derinliklerinden onların derinliklerini ve nedenselliklerini, bunların onun acı çekmesi amacıyla olmadığı ve onların doyumunun kendi başına bir amaç olmadığını anlamaya başlar. Sonuçta, o zaman bu hayatın anlamı nedir? Acı çekmek ve acıyı dindirmek mi? Gerçekten varoluşun anlamı bu mu?!

Varoluşun anlamı, bu yaşamın üzerine çıkmak ve onu daha yüksek bir seviyeye ulaşmak için bir araç olarak kullanmaktır.

Aksi takdirde ne? Dayak yiyorum, kaçıyorum. Dayak yiyorum, tedavi oluyorum. Ve hayat bundan ibaret mi?! Bu, dünyaya bakmanın tamamen yanlış bir yoludur.

İşte bu yüzden Kabala, acılarımızın kaynağını ifşa etmemiz gerektiğini ve onları neden bize gönderdiğini, böylece O’nunla bağ kurabilmemiz gerektiğini söyler. Aksi takdirde, O’nunla olan bu bağa uyanmayacağız. Ve daha sonra bunun için minnettar olacağız.

Bu olmadan mümkün mü? Hayır, imkânsız.

Filed under: Hayat, Kabala, Maneviyat | Hayata Doğru Yaklaşım için yorumlar kapalı