Gruptaki her bir kişi kendini iptal ederse, Yaradan’a memnuniyet getirmekten başka hiçbir arzunun olamayacağı kolektif bir Kli (kap) oluşur.

Dostlar bir araya gelir, her biri kendi egosuna sahiptir. Her biri kendi egosu uğruna diğer herkesle savaşmaya başlar. Ancak yavaş yavaş, saran ışık sayesinde, kullandıkları çeşitli araçların yardımıyla, egolarından vazgeçmenin, herkesle birleşmenin ve grubun dikte ettiklerini kabul etmenin değerli olduğunu keşfetmeye başlarlar.

Ve herkes birlikte, bir düşüncenin önünde eğilmeye başladığında, bunun ne olduğunu henüz gerçekten bilmeden,  egolarından bu fesihlerinin birikimiyle, Yaradan’a karşı tek bir iptal oluşumuz ifşa olmaya başlar. İhsan etme uğruna doğru bağla, mantık ötesi inançla, grubun kolektif arzusu sadece Yaradan’a yönelecektir.

Ancak gelişim yanlışsa, o zaman dostlar birleşip birbirlerine boyun eğseler bile, bu Sodom’un günahına benzeyecektir. Yaradan’a değil, sözde toplumun iyiliği için, bir tür soyutlama olarak kendilerine yöneleceklerdir. Bu da Rusya’da ve Kibbutzim’de olduğu gibi yıkıma yol açacaktır. Ancak bunun artık gerçekleşmediğini görüyoruz.

Eğer gelişim doğruysa, o zaman bir grup halinde birleştiğimizde, bunu yapmayacağımız ifşa olacaktır; bunun için Yaradan’ın gücüne, O’nun bir garantör olarak, bizi birbirimize bağlayan varlığına ihtiyacımız vardır.

Bu nedenle, doğru bir şekilde ilerlediğimize dair kesin bir güven olduğunu söyleyebiliriz.

Filed under: Birlik, Egoizm, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Egonuzdan Vazgeçin için yorumlar kapalı