Soru: İnsan nasıl “iyilik için olduğu gibi, kötülük için de teşekkür” edebilir?

Cevap: RABAŞ, oğluna her gün bir dolar veren ve bir gün aniden ona beş dolar veren, oğlunun büyük sevincine neden olan bir babanın örneğini verir. Ertesi gün, her zamanki gibi bir dolar vermeye devam eder.

Peki, baba neden bana böyle davranıyor? Ona sevgiyle yaklaşmamı ve şu anda eksik olan dört dolar eksiğimi sevgimle, ihsanımla kapatmamı istiyor! O’ndan ne kadar aldığıma değil, O’na ne kadar teşekkür edebileceğime bakmalıyım.

Gerçek şu ki O’ndan birdenbire beş dolar aldığım için arzumu genişlettim ama alma açısından. Ve şimdi bu ek arzuyu ihsan etmeyle doldurabilirim. Yani, O bana arzularımı genişletme ve daha büyük ihsan için yükselme fırsatı verdi.

Ama bunun üzerinde çalışmalıyım. Her gün, her zaman bir dolar alıyordum ve babama o dolar için minnettardım. Ve aniden, bir gün babam bana beş dolar verdi. Arzularım genişledi, daha büyük bir haz aldım ve doğal olarak babama minnettar oldum. Peki, ne için minnettardım? Fazladan dört dolar aldığım için!

Ertesi gün, dünkü zirveden, artan bir iştahla, yine beş dolar almayı bekliyordum ama yine de eskisi gibi bir dolar aldım. Şimdi dört dolarlık boş bir arzu hissediyorum. Bununla ne yapmalıyım? Onu sevgi ışığıyla, ihsan ışığıyla, minnettarlık ışığıyla doldurmalıyım!

Şimdi anlıyorum ki, baba bana bu boş kabı tam da Hohma ışığıyla değil, Hassadim ışığıyla doldurarak, O’na verme fırsatı veriyor. O benim arzumu, Hohma ışığıyla dolduruyor ve ben de O’nunkini Hassadim ışığıyla dolduruyorum. Eğer O, arzumu boşaltmazsa, ihsan etme imkânı başka nereden gelebilir ki?

Önce bana daha büyük bir doyum verip sonra onu benden almasaydı, O’na nasıl daha fazla şükredebilir, O’nunla nasıl daha güçlü bir bağ kurabilir, O’na nasıl daha çok benzeyebilirdim? Sonra tekrar daha fazlasını verip tekrar boşaltır. Denildiği gibi: “Işığın kıyafetlenmesi ve ayrılışı, kullanıma uygun bir kap yaratır.” Artık bir kaba sahibim.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Minnettar Olmayı Öğrenin için yorumlar kapalı