Soru: 9 Av’daki kötülüğün ifşası, sevgi bayramı olan 15 Av’da nasıl ıslah edilmiş olabilir? Sonuçta, sevgi bayramı aşık bir çifti ifade ederken, 9 Av Tapınakların yıkıldığı gündür yani tüm İsrail halkını kapsar.

Cevap: Bu iki gün de aşık bir çifti ifade eder, ancak biz onu görmeyiz. Aşık çift, İsrail halkı ve Yaradan’dır. Yaradan’ın yarattığı tüm yaratılanlar, tüm haz alma arzusu, Yaradan’ın bir erkek, bir ihsan eden gibi davrandığı bir kadın, Malhut, Şehina gibidir.

Aramızda bir birlik yoksa O, içimizde hüküm sürsün ve bir kucaklaşma, bir öpücükle, manevi birlik içinde birleşebilmek adına Yaradan’ın ifşası için bir kap, bir yer olamayız. Yaradan ile manevi birleşmenin üç seviyesi vardır: “kucaklaşmak”, söylendiği gibi: “Sol eli başımın altında ve O’nun sağ eli beni kucaklıyor”, sonra “öpmek” ve sonra da birleşmek”.

Bu nedenle, maddi dünyada aynı adı taşıyan eylemler, birbirini sevenler arasındaki bağı da sembolize eder. Manevi dünyada ise bu kavramlar, insan ile Yaradan arasında çok yüce bir bağı ifade eder.

İşte bu yüzden 9 Av, tüm dertlerin ve talihsizliklerin sebebi olan korkunç kırılmayı simgeler. Sonuçta, iyi ve kötü, yalnızca üst ışığa, üst güç olan Yaradan’a ne kadar yaklaştığımız veya uzaklaştığımızla belirlenir.

9 Av tüm yıkımların, 15 Av ise tüm iyiliklerin kaynağıdır. Ancak henüz bu iyiliğe ulaşmadığımız için, bu günün gerçek gücünü hissetmiyor ve onu sıradan aşıkların bayramı olarak algılıyoruz.

Aynı şekilde Purim’i de küçümsüyor ve onu bir çocuk bayramı olarak algılıyoruz. Maalesef hâlâ sürgündeyiz ve kurtuluşun bariz belirtilerini görmüyoruz. Kurtuluş zaten yakın, ancak biz henüz ona ulaşmadık ve bu nedenle manevi “kucaklaşma”, “öpüşme” ve “birleşme”nin ne olduğunu bilmiyoruz.

Tüm Tora, yalnızca bu çiftin, yani insanlık ve Yaradan arasındaki ilişkiden söz eder; dünyevi genç kadınların beyaz giysiler giyip, 15 Av Sevgi Günü’nde bağlarda dans etmeye gitmelerinden değil.

Filed under: Bayramlar, Kabala, Maneviyat | Aşık Bir Çift – İnsan Ve Yaradan için yorumlar kapalı