Soru: Sonuçta kötü eğilimle savaşan biz miyiz, yoksa Yaradan mı?

Cevap: Yaradan’dır; biz ise O’nu bunu yapmaya zorlayarak, sürekli bağımızla O’nu destekleyerek yardımcı oluruz. Tek yol budur.

Soru: Gün içinde insan, gerçek bir savaş içinde olmadığını, dostlarına dahil olma ve onlara yardım etme yönünde samimi bir duası olmadığını fark ederse, o zaman zihninde bu duayı geliştirmeye başlamalıdır.

Fark ettim ki kötü eğilim bu düşüncenin karşısında çalışıyor, onu değersizleştiriyor ve “eğer bu samimi bir dua değilse, başlamamak daha iyidir” diyor. Bu bana anlamsız geliyor, gerçek bir savaş değil. Dostları düşünmek onlara savaşma gücünü nasıl verir?

Cevap: Burada, böyle birkaç durumu ele alıp birbirleriyle karşılaştırmalısınız, o zaman onları nasıl ayırt edeceğinizi anlarsınız.

Soru: Yaradan’ın üzerimizdeki güçlü etkisini hissettiğimizde, çabamız grubun gücünü kullanarak içsel huzura ulaşmak, onu tutmak mıdır, yoksa bu çabalarda Yaradan’ın sevindiğini hissetmek midir? Çünkü yazıldığı gibi, kalbimiz O’nda sevinç bulacaktır.

Cevap: Kalplerimiz neyin içinde sevinç bulur? Sadece niteliklerinizin Yaradan’ın nitelikleriyle birleştiği noktada.

Soru: Dostlarımızdan ne tür bir yardıma ihtiyacımız var?

Cevap: Desteğe ihtiyacımız var. Sadece dostlarımdan edindiğim ve uygulamak istediğim bir örnek ve eylemde desteğe ihtiyacımız var.

Filed under: Dost, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Manevi Çalışma İle İlgili Sorular — 240 için yorumlar kapalı