Yaradan açısından, düşünce adı verilen potansiyel eylem yeterlidir. Yaradan için, eylemin sonu zaten ilk düşüncenin içindedir; bu demektir ki yaratılışın ıslah olmamış ve ıslah olmuş koşulları bir arada bulunur ve yaratılış adı verilen siyah bir nokta oluşturur.

Geri kalan her şey, bu noktanın gelişimi ve kendisinin farkındalığıdır ve kendisinden, nereden geldiğini, onu kimin yarattığını ve geliştirdiğini anlamak için Yaradan’ın farkındalığıdır.

Bu, noktanın içinde gelişen bir film gibidir. Hepimiz, tüm evren, tüm dünyalar onun içinde var olur. Yaradan’ın, üst ışığın ona karşı tutumuna yaratılış düşüncesi denir.

Bu nedenle, tüm evrenin kendisinden ortaya çıktığı tek bir düşünce vardır – yaratılış düşüncesi. Bunun içinde, tüm ödülümüz, çabalarımız ve yol boyunca yaşadığımız tüm deneyimler zaten belirlenmiştir. Yaradan açısından başka hiçbir düşünce yoktur. Fakat biz, yaratılan varlıklar, onu ancak O’ndan ayrılıp bağımsız olarak hareket etmeye başladığında kavrayabiliriz.

Bu düşüncenin içinde, diğer ek düşünceler ortaya çıkar: dört safha, Partzufim, dünyalar. Uygulama, Yaradan’ın tüm düşüncesini potansiyel olarak içinde barındıran siyah noktadan ne çıktığını, tüm sürecin başlangıçta onun içinde gömülü olduğunu inceleriz.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Yaratılış Noktasında Bir Film için yorumlar kapalı