Her Şeyin İyi Olduğunu Hissedersek Ne Olur?

Her şeyin iyi olduğunu, maneviyat içinde olduğumuzu ve yazıldığı gibi “nar gibi dolu” olduğumuzu hissediyorsak, bu yeterince çaba harcamadığımız veya çabalarımızın yalnızca fiziksel olduğu ve içsel olmadığı anlamına gelir. Bu, arayışımızın sona erdiğini ve fiziksel olarak her zaman yanlarında olsak ve onlarla çalışsak bile dostlarımızdan kopuk olduğumuzu gösterebilir.

Dostlarla gerçekten bağ kurmak, kendimizde eksik olan bir şeyi onlarda görmek anlamına gelir. Her şeyin yolunda olduğunu hisseden kişi, muhtemelen kıskançlık niteliğinden yoksundur. Sahip olduklarıyla yetinirler. Yalnızca “sağ çizgide” hareket ederler ve kendilerini erdemli ve mutlu hissederler. Böyle bir durum büyümeyi engeller ve yeni kapların edinilmesini önler. Bu gerçek bir talihsizliktir. Ruhun yükselmesi harika olsa da her zaman “sol çizgi” ile dengelenmelidir. Büyüme, yeni kaplar edindiğimizde ve sağ çizgiye doğru çekildiğimizde gerçekleşir.

Sol olmadan sağın ne anlamı var? Denge olmadan büyüme mümkün değildir. Gerçek büyüme “bedenden” yani arınması gereken kaplardan kaynaklanır. Bu arınma, bilgeliğe götüren olumlu ve yararlı bir kıskançlık olan hasetten kaynaklanır. Yazıldığı gibi, “zıtların kıskançlığı bilgeliği artırır.” Bir dostun çalışma şekline, nasıl yazdığına, ne yaptığına vb. gibi kıskançlıklar olmadan gelişme olamaz. Bu kıskançlık ne rekabetçi ne de yıkıcıdır. Dosta zarar vermeye ya da başarısını küçümsemeye çalışmaz. Bunun yerine, onlardan bir şey almadan onlar gibi olma arzusunu ifade eder.

Filed under: Kabala, Maneviyat | Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Kısım 59 için yorumlar kapalı