Kişi kendi içsel yapısını nasıl analiz eder ve doğrular?

Bu zamanla giderek daha net hale gelir. Henüz bacaklara ihtiyacı olmayan bir yeni doğan bebek bacaklara sahip değil midir? Sahiptir! Ama neden, henüz onlara ihtiyacı yokken? O zaman bir yıl sonra çıksınlar! Ama hayır…”

Bunu açıkça hissetmesek de, henüz hissetmediğimiz parçalar bile zamanla gelişmektedir. Hepsi içsel gelişimimizin bir parçasıdır.”

Soru: Karşılıklı garanti gibi tüm eylemlerimiz, Yaradan ile birleşmek için bir araçtır. Birleşmek, almak istediğim ödüldür. İstediğim ödülü daha dikkatli bir şekilde sorgulamam mı gerekiyor: tam olarak bana ne verecek? Yoksa bunu daha sonra netleştirmek daha mı iyi? İhtiyaç duyulduğunda, her şey tezahür mü edecek?

Cevap: “Son eylem ilk düşüncenin içindedir.” Nihai hedefe öncelik vermedikçe herhangi bir eyleme başlayamayız. O hedef en başta yer almalıdır; aksi takdirde, yapılan eylem de, niyet de, düşünce de sadece hayvani olacaktır.

Böyle bir kişiye, “bilincinde dengeli olmayan biri ” denir. Eğer kişi neden eyleme geçtiğini bilmiyorsa, net bir hedefi yoksa, kafası karışık, çocuk veya deli olarak adlandırılır.

Soru: O zaman, anlamak istiyorum: Ne tür bir yapışma için çaba göstermeliyim?”

Cevap: Nihai amacı, ne kadar netleştirmiş olursan ol, netleştirdiğin ölçüde hayal et.

Önemli olan, bir şekilde ‘kuyruğundan tutmak’ ve şöyle diyebilmek: “İşte burada! Ona doğru çalışıyorum. Şimdi nihayetinde onu başarmak için bunu ve şunu yapmalıyım. ”

Filed under: Arvut, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Karşılıklı Garanti, Yaradan’la Bağ Kurmanın Aracıdır için yorumlar kapalı