Soru: Diyelim ki kendi içimde belli bir niteliği hissedebiliyorum ve buna Musa diyorum. Beni gitmem gereken yere götürmesi için bu Musa’ya ne ölçüde güvenebilirim?

Cevap: Kişi kendi düşüncelerine ve kararlarına ne ölçüde inanabilir veya teslim olabilir? Ne de olsa, düşüncelerimin bir kısmını gerçekler, bir kısmını şüphe, bir kısmını da yalan olarak etiketliyorum. Ve hepsi içimde sürekli değişiyor.

Gerçek şu ki, bu algıların geçerliliğini test etmek her şeyden önce, acı ve tatlıya göre değil, doğru ve yanlış ilkesine göre benim muhakememe bağlıdır

Acıya karşı tatlıdan ziyade doğruya karşı yanlışa dayalı olarak hareket etmek için ilk gerçek muhakeme, yalnızca kişi Arvut’un gücünü (karşılıklı garanti) aldıktan sonra arzularını kısıtladığında gerçekleşir.

Ondan önce kişi hiçbir şeyde kendine güvenemez. Ve elbette, bundan önce verilen tüm kararlar ve hükümler hatalıdır.

Peki, ne yapmalı? Grubun görüşüne göre gitmeli. Kendi anlayışına sahip olmadığını, tamamen yanıldığını ve grubun bilgisini kabul etmesi gerektiğini anlamalıdır. Mantık ötesi gitmenin anlamı budur.

Gruptan ne alırsa ona göre ilerlemeye karar verdiği grupla ilişkisinden bahsediyoruz. Ama önce kişi şunu anlamalıdır ki, eğer hayvansal seviyenin üzerine çıkmak ve belirli bir tür gelişime başlamak istiyorsa, bazı dış rehberliğe boyun eğmelidir.

Sonra yönünü kendisine aktaran bir grup seçer. Gruptan, fikirlerini, niyetlerini, kararlarını, yaşam görüşünü, gerekli olan her şeyi kabul eder ve kendini ona teslim eder. Bu, kişinin, grubun dikte ettiği şeyi takip ederek kendi mantığının ötesine geçtiği anlamına gelir. Bunu yaparak yaşamında kasten kafasını karıştıran tüm diğer güçlere karşı zafer kazanır böylece bu muhakemeye ulaşabilir.

Filed under: Birlik, Grup, Kabala, Maneviyat | Grubun Görüşüne Göre için yorumlar kapalı