Yorum: İstatistiklere göre, biri başka birine saldırdığında ve zayıflık belirtileri gördüğünde, saldırgan genellikle ona zarar vermek için daha da büyük bir dürtü hissediyor.

Cevabım: Doğal olarak bu bizim egoizmimizdir. Bir başkasının zayıflığını gördüğümüzde ve cezalandırılmayacağımızdan emin olduğumuzda, içgüdüsel olarak onu daha da fazla baskılamak isteriz.

Çok kolay bir şekilde aşırı uçlara çekiliriz, ya bir tarafa ya da diğer tarafa. Her şey bizi her iki yönde de etkileyebilecek olan topluma, çevreye bağlıdır. Bu içimizde bulunan muazzam bir güçtür, korkunç bir güç!

Şu anda, tarihsel gelişimde bir yöne ya da diğerine dönebileceğimiz çok önemli bir noktadayız. Faşizme geri dönebiliriz, ancak bu sefer çok daha kötüsü olur ve insanlığın sadece küçük bir kalıntısının hayatta kalacağı büyüklükte bir dünya savaşıyla sonuçlanır ki bu, Hollywood filmlerinde gösterilenlere benzer bir senaryodur: bir zamanlar var olan her şeyin son kalıntıları olan metal ve hurda yığınları arasında yaşayan insanlarla birlikte yok edilmiş bir Dünya.

Kabala bunun mümkün olduğunu söyler. Yine de geriye kalan insanlar egoizmi ıslah edilmiş haline getirme görevlerini yerine getireceklerdir. Ancak bu muazzam acılar çekerek gerçekleşecektir.

Filed under: Dünya, Egoizm, Maneviyat | Egoizm Bizi Nereye Götürebilir? için yorumlar kapalı