Soru: Diyorsunuz ki, kolay yol yoktur. Bir insan manevi olarak geliştiğinde neyi aşması gerekir ve nereden beslenir?

Cevap: Kişi yalnızca çevresinden beslenir; tek başına hiçbir şey yapamaz. Bu durum, tıpkı enerjiyle doldurulması gereken bir araç gibidir; akü takılmalı, benzin deposu doldurulmalıdır, vb.

Bu dışsal enerji sürekli içimizde olmalıdır. Bunu nasıl sağlayacağımızı her zaman düşünmeliyiz. Kural olarak bu, sonunda birleşen iki kaynak aracılığıyla yapılır;  grup, yani çevreleyen ortam ve aynı zamanda sizi çevreleyen ortam da olan Yaradan, ta ki ikisini de dışarıda değil, kendi içinizde bulana kadar. Dolayısıyla, kişi ancak onlara bağlı ise ilerlenebilir.

Yorum: Fakat öğrencilerinizden öğrendiğinizi söylemiştiniz.

Cevabım: Onlardan öğreniyorum, yani onların arzularını ve sorularını algılayarak ve onlara cevap vermeye başlayarak daha çok anlıyorum, etkileniyorum, sahip olduğum her şey hakkında kendime cevap veriyorum ve kendim için daha geniş bir resim ortaya çıkarıyorum.

Sonuçta, onların soruları benim değil. Her ruhun kendine ait bir sorusu vardır Ve diğer ruhlarla bağ kurup onları kendi içime dahil ettiğimde, daha fazla keşif alanı kazanıyorum. Artık sadece kendi arzularımla, yani tüm araştırmalarımı yürüttüğüm konularla değil, kendime entegre ettiğim başkalarının arzularıyla da çalışıyorum. Bu yüzden öğrencilerimin olmasından çok memnunum.

Filed under: Kabala, Maneviyat | Yolda Şarj Olmak için yorumlar kapalı