Dairelerde, yansıyan ışığı yükseltebilecek bir perde yoktur. Bu olmadan, yaratılan üst ışıkla bağ kuramaz. Orada öğrendik ki, çizginin kabı bir “boru hattı” olarak adlandırılır…

Dairelerin kapları çizgiden çok daha yüksek olmasına rağmen kendi başlarına ışık almazlar. Bunun yerine, içlerindeki tüm ışığı kendilerinden çok daha aşağı olan bu çizgi aracılığıyla almalıdırlar… (Baal HaSulam “On Sefirot’un Çalışılması” Cilt 1, Kısım 2, Bölüm 1, Madde 3 ve 30).

Sonsuzluk Dünyası’nın Malhut’unda, herkes dilediği kadarını alabilirdi. İçinizde, ışığın tam olarak doldurmadığı hiçbir arzu yoktu. Fakat kısıtlamadan sonra bir sınırlama ortaya çıktı: artık yalnızca perdeye sahip arzular doldurulabilir ve bu da yalnızca o perdenin ölçüsünde, “çizgi” aracılığıyla, yani perde vasıtasıyla gerçekleşir.

Diğer tüm arzular yani “Dairesel arzular”, çizgiden yalnızca zayıf bir aydınlatma alır. Çizgi onları doldurur çünkü perdeleri olmamasına rağmen hala kısıtlama altındadırlar.

Bu nedenle, “çizgi” içindeki arzular aktif olarak işler: ışığı çekerler, çizgiyi doldururlar ve bu çizgi aracılığıyla “dairesel arzuları” doldururlar. Dairesel arzular egoistçe almak istemezler; onlar sadece ihsan etme uğruna ışığı çekemezler. Sonuç olarak, “Nefeş” adı verilen hafif bir aydınlatma alırlar.

Dairesel arzular çok geniştir; onlar, sonsuzluk dünyasının tüm arzularını kapsar. Ancak kısıtlamadan sonra, yalnızca “çok ince bir çizgi” üzerinden aydınlatma alabilirler. Çizginin ışığı, bir zamanlar dairesel arzularda var olan ışığa kıyasla kapasitelerine göre o kadar küçüktür ki, dev bir yüzme havuzunu tek bir bardak suyla doldurmaya çalışmak gibidir.

Bununla birlikte, bu onlara bir miktar yaşamsal enerji sağlar. Öte yandan, böyle bir aydınlatma almak onları daha hassas hale getirir ve daha derin içsel arzuları uyandırır. Yani, bu ışık arzuları yerine getirmez, aksine onların içinde doyuma ulaşma özlemini harekete geçirir.

Ve ıslahın sonuna kadar bu şekilde çalışırız. Bir arzuyu ıslah eder etmez, bir Zivug yaptığımda ve kendimi doldurduğumda, hemen düşüş için bir yer yaratırım. Her zaman ilerlemek için çalışırız, sonra düşeriz, tekrar çalışırız, tekrar yükseliriz, tekrar düşeriz. İlerleme böyle gerçekleşir.

Filed under: Egoizm, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Suya Susamış Biri İçin Bir Bardak için yorumlar kapalı