Herkesin hayatta kendine özgü bir işi veya amacı vardır; herkes yerine getirilmesi gereken somut bir görevi yerine getirmelidir. Bu görevde kimse onun yerini alamaz, hayatı da tekrarlanamaz. Dolayısıyla, herkesin görevi, onu yerine getirme fırsatı gibi eşsizdir (Viktor Frankl, İnsanın Anlam Arayışı).

Soru: Kendimize ve başkalarına bu şekilde mi bakmalıyız? İnsanları bu şekilde mi görmeliyiz?

Cevap: Evet, her bir kişiye, onların eşsiz bireyler olduğu şeklinde.

Soru: Bu, onların hayatını üstüme alamayacağım, onları zorlayamayacağım vb. anlamına mı geliyor?

Cevap: Hiçbir şey yapamazsınız.

Soru: Eğer hepimiz benzersizsek, ne tür bir ilişki kurmalıyız? Benim hayatım ve onun hayatı eşsizse, bu ne anlama geliyor?

Cevap: Her an olağanüstü koşullarda olduğunuzu ve bunu mutlak etkileşim kurallarına, yani sizin ve çevrenizdeki dünyanın mutlak dengesine göre değerlendirmelisiniz.

Soru: Savaş sırasında sayısız kayıp olduğunda ne yapmalıyız?

Cevap: O zaman bu tür duygular daha da keskinleşir.

Soru: Yani öldüren kişi ve kendini savunan kişi bir şekilde bu koşula mı gelir?

Cevap: Herkes değil. Ama kişi gerçek, samimi olarak kendini gerçekleştirmeyi düşünürse, her hayatın taklit edilemez ve eşsiz olduğu sonucuna varır.

Filed under: Birlik, Dünya, Hayat, Kabala, Maneviyat | İnsanın Eşsiz Görevi için yorumlar kapalı