Yaradan için çalışmak isteyen kişi, kendini tüm yaratılanlara dahil etmelidir yani onların arzularını hissetmeli, tüm ruhlarla birleşmeli ve kendini onlara, onları da kendine dahil etmelidir.

İnsan, yalnızca Yaradan ile bağ kurmak için gerekli olanı kendisi için bırakır ve geri kalan tüm arzuları genel yaratılışa dahil olur. Arzu bize sadece bu amaçla yani herkesle bağ kurmak için verilmiştir.

Bunun için, kişinin tüm yaratılanlarla bağ kurması ve onları köklerine kadar yükseltmesi gerekir. Sonuç olarak, her birimizde sadece kalpteki nokta kalır ve diğer tüm nitelikler, arzular ve niyetler yalnızca herkesle bağ kurmak için, herkesin bu kalpteki nokta aracılığıyla Yaradan’la bağ kurmasını sağlamak ve bu kalpteki nokta aracılığıyla da Yaradan’ın yanıtını herkese iletmek için gereklidir.

Bu şekilde çalışan kişiye “Âdem” denir ve tek bir ruhun tüm büyük kabının haznesi olur. Her birimiz böyle bir kişi olabiliriz çünkü herkes kalbinde, Yaradan’la bağ kurduğu ve herkesten Yaradan’a, Yaradan’dan da herkese benzersiz bir mesaj ilettiği, kendine özgü bir noktaya sahiptir.

Anlaşılıyor ki her insan tam bir Adam’dır ve Yaradan tarafından, ruh tarafından yaratılan bu bütün yapı herkese aittir. Ancak her insan kendine özgü bir noktaya sahiptir ve kalpteki nokta aracılığıyla birbirine bağlıdır.

Yaradan, her birimize kalpteki noktayı vererek, diğer her şeyin ona bağlanmasına izin verdi ve onu her birimizin kendine özgü, bireysel, kişisel bir ruhu haline getirdi. Ve sonra kalpteki tüm noktalar tek bir ortak Kli’de: Adem’de birleşir.

Filed under: Birlik, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Her Ruhtan Eşsiz Bir Mesaj için yorumlar kapalı