Soru: Utanç koşulunu ıslah etmek için, Yaradan bizi öyle uzak bir dünyaya yerleştirdi ki, O’nun, yaşamın kaynağı olduğunu bile hissetmiyoruz. Manevi dünyanın perspektifinden hayatın ne olduğunu nasıl hissedebilir ve hayal edebiliriz?

Cevap: Yavaş yavaş, bunu hissedeceğiz. Şimdilik, mümkün olduğunca düşünmeye çalışın ve hissetmeye çabalayın.

Soru: Bunu O’nun için yapmak istediğimiz gerçeğine tutunmak istediğimizde, “Yaradan’a memnuniyet verme uğruna” niyetiyle olan eylemi ne kıyafetlendirir?

Cevap: Niyetiniz yani düşündüğünüz şey, içinizdeki bu eyleme neden olan şeydir.

Soru: Utanç duygusu, “sonsuz haz almaya özlem duymamak” için bir tür koruma mıdır?

Cevap: Evet.

Soru: Eğer onluda Yaradan’ı hissetmediğimizi fark edersek ne yapmalıyız? Hangi pratik eylemler uygulanabilir?

Cevap: TES (On Sefirot’un Çalışması) çalışmasında bize ne emredilmişse, hepsini kabul etmeli ve uygulamaya çalışmalıyız.

Soru: Utancın içimizde ortaya çıkması için çabalamalı mıyız, yoksa bu Yaradan’ın bir armağanı mıdır?

Cevap: Utanç, Yaradan’ın planlarına uymadığınız hissidir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Manevi Çalışma İle İlgili Sorular – 251 için yorumlar kapalı