Soru: Önümüzde bayramlar var: Slichot, Roş Aşana ve Yom Kippur süreçleri. Eğer manevi ve maddi zaman koşulları birbiriyle bağlantılı değilse, o zaman bu bayramların maneviyatta ne gibi bir yeri vardır?
Cevap: Genel olarak maneviyatta neler olup bittiğini bilmeliyiz çünkü ışığın genel etkisi üzerimize iner, biz ona bağımlı oluruz, daha fazlası değil.
En önemli şey, kalbimizde ne olduğudur.
Soru: Bir formdan diğerine geçişi hızlandırmak için çabalamamız gerektiğini söyleyebilir miyiz? Belirli bir dereceye ulaştığımızda, yeni seviyenin tadını çıkarmaktan ziyade bir sonraki seviyeye bakmalıyız, peki böylece bir sonraki forma geçişin yeni krizine doğru mu ilerliyoruz?
Cevap: Kesinlikle doğru. Zamanın bizden ne talep ettiğini hissetmeli ve onunla hep birlikte bağlı kalmalıyız.
Soru: Yeni bir formu kabul etmenin neredeyse imkânsız göründüğü durumlar vardır. Bu sürecin daha sorunsuz ve hızlı gerçekleşmesi için ne gibi adımlar atılabilir?
Cevap: En önemli şey, grup içinde birbirimizle birlik olmaktır. Bu şekilde zamanı hızlandırabiliriz.
Soru: Kişinin kendi içindeki arzunun gelişim aşamalarını ifşa etmesinin önündeki en önemli engel nedir?
Cevap: Engel, ışığın tam olarak açığa çıkacağı Kli’yi yani arzuyu (Ratzon) ifşa etmemiz gerektiğidir.
Burada birçok nüans ve bileşen vardır. Bunu yine de çalışıp pratikte uygulayacağız.
Soru: Dostlarım ve ben Yaradan’a şöyle bir talepte bulunmalıyız: “Ya beni ıslah et, ya da beni öldür.” Ama kalbime baktığımda, çevrenin etkisi sayesinde, tepsiyle yürümek için eğitilmiş bir kedi gibi olduğumu görüyorum; fakat bir fare geçse peşinden koşarım. İçten gelen bir arzuya nasıl ulaşırım?
Cevap: Bu yalnızca üst ışığın etkisi altında mümkündür. Kendi başına başarabileceğinizi mi sandınız?!
Soru: Arzu, ışığın harekete geçmesini sağlayacak şekilde mi olmalı?
Cevap: Hayır! Siz böyle bir arzuya sahip olamazsınız. Nereden gelecek?! Siz doğanız gereği bir egoistsiniz. Eğer biraz olsun kendinizi diğer egoistlerin önünde iptal ederseniz, Yaradan sizin bu karşılıklı iptal olmanıza yanıt verecektir.
Onlunun merkezinde herkesin kendini iptal ettiği böyle bir alan oluşturduğunuzda, orada boş bir yer açılır, beyaz bir nokta oluşacaktır. Yaradan işte orada etki eder.
Soru: Yani sonunda “Böyle bir hayattansa ölmek daha iyidir” gibi bir arzuya mı ulaşacağız, yoksa bu imkânsız mı?
Cevap: Birbirinize ne kadar ilerlediğinizi gösterdiğiniz zaman, kıskançlık sayesinde birleşme arzusuna ulaşacaksınız. O zaman egonuz sizi farklı olmaya zorlayacak.
Soru: Maneviyatta zaman, koşulların değişmesidir. Koşullar ne kadar hızlı değişirse, biz de o kadar hızlı hareket ederiz. Yani zaman hızlanır.
Baal Shem Tov, koşulların “dakikada 400 kez” değiştiğinden bahsetmiştir. Bu ne ölçüde bize, ne ölçüde Yaradan’a bağlıdır?
Cevap: Koşul değişimi, yalnızca çevremize bağlıdır. Onunla ne ölçüde bağlıysak, o ölçüde onunla birlikte değişiriz.
Soru: Bir grup olarak, onlu olarak, manevi bir zamandan geçiyor olmamız ne anlama geliyor?
Cevap: İçimizde değişimler hissediyorsak manevi bir zamandan geçiyoruz demektir. Ve bu değişimler doğrultusunda, manevi olarak ne kadar yükseldiğimizi hissederiz.
Neden Açık Bir Dille Dua Etmemiz Gerektiği Yazılıdır?
Bu, arzumuzda yaptığımız incelemelerin bizim için açık ve anlaşılır olması gerektiği anlamına gelir. Elbette bunun nedeni Yaradan’ın duayı anlamaması, sanki işitme güçlüğü çekmesi ya da İbranice anlamaması ve bu yüzden duayı kelime kelime, harf harf, özel telaffuzla söylememiz gerektiği değildir.
“Açık bir dil”, arzumuzun gerçekten bir dua olarak kabul edileceği ölçüde açıklığa kavuşturulması gerektiği anlamına gelir. Bunu Yaradan’a karşı değil, kendimize karşı doğrulamamız gerekir. Çünkü tam olarak incelediğimiz her derece, derhal daha yüksek bir dereceye dönüşür. Tamamen netleştirmediğimiz sürece, kendi arzumuzu henüz derinlemesine tanımadığımız sürece, belirli bir derecede kalacağız.
