“Düz Sefirot” (Yosher) ve “dairesel Sefirot” (Igulim) zıt yasalara uyarlar; düz olan Sefirot için, en içteki en önemlisidir, oysa yuvarlak olanlar arasında, en dıştaki en önemlisidir. Dairesel Sefirot’un nitelikleri arasındaki bu zıtlık bizi büyük ölçüde şaşırtır.

Düz Sefirot’ta olduğu gibi, almak ve ihsan etmek zıt olduğunda almayı ve ihsan etmeyi anlarız. Ancak dairesel Sefirot, almak ve ihsan etmek hesaplamasına dahil değildir; bunların perdesi (Masah) yoktur; bunlar, kısıtlama (Tzimtzum) ve perde öncesinde var olan arzulardır. Bu yüzden, iki gücün etkisi altında olduğumuz bu dünyada kafamız çok karışır: biri dairelerden, diğeri düz çizgiden gelir.

Düz çizgide her şey açık ve basittir: yukarı ve aşağı vardır. Aşağıda kötülük, almak vardır; yukarıda iyilik, ihsan etmek vardır.

Çizgi üzerinde nerede durursam durayım, ne kadar gücüm olduğunu (kaç “kilogram”, ne tür bir perde), ne tür bir ışığım olduğunu (kaç ‘litre’ veya “aydınlık”) ölçebilirim. Bu nedenle, çizgide hiçbir sorum yok; belirli bir yüksekliğe çıktım ve onu ölçtüm.

Burada basit manevi fizik işler: tüm hesaplamalar benim elimdedir. Bir kuvvet, bir perde (örtü) ve onun aracılığıyla doldurulan bir arzu vardır ve ne kadar ödediysem o kadar dolduruluyorum. Her şey açıktır.

Ama “dairelerde” ne yapacağımı bilmiyorum, artık hiçbir şey net değil. Yukarı ya da aşağı, sol ya da sağ yok, koşulumu değerlendirmek için alıştığım ayrımlar yoktur. “Yuvarlak küreler” henüz doğmadığım yerler; herhangi bir şeyi anlamaya başlamadan önceki yerlerdir.

Sanki annemin rahmindeymişim gibi. “dairesel” yönetimin işlediği yer burasıdır ve ben kendimi tamamen iptal ederim. Her şey bana verilir, tüm atıklar alınır, hiçbir şeye kendi başıma karar vermem. Ama üzerime baskı uygulanmaya başlandığında, kendi hayatım için kendim savaşmam gerektiğinde, “çizgisel” yönetim başlar.

Ve bugün, çizgisel yönetimin yanı sıra dünyada ikinci bir yönetim ortaya çıkıyor: dairesel yönetim. Ama bununla ne yapacağımızı bilmiyoruz.

Dünya birdenbire küresel, bütünsel hale geliyor; herkes herkesle bağlı ve ben herkesi hesaba katmak zorundayım ve düşünüyorum: “Neden yapayım ki?!” Herkesi, benim arzumda, benim kabımda, dairesel hale gelen kabımda yer alıyormuş gibi düşünmeliyim. Bu tamamen farklı bir yönetim türüdür ve bu nedenle bir sorunla karşılaşıyoruz. Bu, daha önce olan her şeyin tam tersidir.

Mesele şu ki, şimdi “dairesel arzular” ortaya çıkıyor, gelecek dünyanın arzuları. Ve bu yüzden, bugün, yeni ve daha yüksek bir yönetimin ortaya çıktığı bu dünyada hayatlarımızı düzenleyemiyoruz.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Dairenin Karmaşık Basitliği için yorumlar kapalı