Arzuların Çatışmasıyla, Maneviyat Ve Maddesel Dünya Arasındaki İçsel Bölünmeyle Ne Yapmalıyız?

Baal HaSulam “Zohar Kitabı’na Giriş”te bu konu hakkında kapsamlı bir şekilde yazar. Nihayetinde, bu çatışan arzular koşuluna ulaşmamız gerektiğini, ancak kendimize: “Bugünden itibaren artık arzu etmeyeceğim!” diyerek, emir veremeyeceğimizi söyler. Kendimize parayı, onuru, bilgiyi, seksi, yemeği veya çeşitli eğlenceleri arzulamayı bırakmamızı söyleyemeyiz. “Arzulamama” duygusu, gelişimimizin bir sonucu olarak içsel koşulumuzun bir farkındalığı olarak ortaya çıkmalıdır.

Eğer çok çalışırsak, toplumda aktif olursak veya başka yollarla maneviyata yaklaşmak için yatırım yaparsak, sonunda maddesellik ve maneviyat arasındaki iç dengemiz maneviyat lehine değişecek ve maddesellikle yalnızca varoluşumuz için gerekli olduğu ölçüde meşgul olacağız. Böyle bir koşul, maddesellikle yalnızca gereklilik doğrultusunda meşgul olduğumuz bir durum olarak kabul edilir.

Maddesellikle meşguliyetimizin gerekli olup olmadığını nasıl kontrol edebiliriz? Eğer kendimizi ondan da kurtarmaktan gerçekten mutlu olacaksak. Dünyevi faaliyetlerimizin hiçbirine dahil olmamaktan gerçekten mutlu olursak. “Faaliyetler” her türlü tatmin anlamına gelir. Artık yemek, seks, para, onur veya bilgi gibi herhangi bir şey tarafından tatmin edilmek istemediğimizde, bunları yalnızca bu dünyada hayatta kalmamız için gerekli oldukları için sürdürürüz. O zaman bu, bunlarla meşgul olduğumuz değil, sadece Yaradan onları bu şekilde yarattığı için sürdürmek zorunda oldukları canlılık ölçüsünü doldurdukları düşünülür. Ancak o zaman maneviyata tamamen dalmış olduğumuz söylenebilir.

Filed under: Kabala, Maneviyat | Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Kısım 148 için yorumlar kapalı