Soru: Kişi kendini daha büyük bir ilerlemeye nasıl teşvik edebilir? Hedef, ana ve tek teşvik unsuru olabilir mi?

Cevap: Olabilir. Bu sadece çevreye bağlıdır. Grup, size sürekli olarak hedefin yüceliğini aktarmalı ve bu hedefin en önemli şey olduğu hissini yaratmalıdır. Gerekli minimum şeye sahipsiniz, bu yeterlidir. Gerisi sadece içsel büyümede, grup içindeki ilişkilerde yatmaktadır.

Hızlıca, onlu aracılığıyla Yaradan’a dönelim ve O’nu bize yardım etmeye zorlayalım, böylece O kendini onlunun içinde ifşa etsin. Bunu yapabiliriz.

Yorum: Ama bu dünyada çok şey yapıldı: çok sayıda yasa keşfedildi, çok sayıda kahramanca eylem gerçekleştirildi.

Cevabım: Bütün bunları insanlar yapmadı, Yaradan yaptı. Onları acılara, kahramanca eylemlere ve suçlara itti. Bu yüzden buna “Yaradan çalışması” (Avodat HaShem) denir.

İlerlememiz de O’nun eseridir; arzunun üzerindeki ışığın eseridir. Arzu kendi başına kesinlikle hareketsizdir. Sadece hazların parıltısını veya acıların itmesini hissettiği ölçüde hareket edebilir. Bu, dünyamızın, maddemizin özelliğidir.

Bu nedenle, kişinin kendi başına yapamayacağı özel bir eylemi ona atfetmek mantıklı değildir. İçsel duyarlılığı yüksek insanlar bile, bir kişinin bu şekilde, başka bir kişinin ise farklı bir şekilde yaratıldığını söyleyecektir. Bir falcı geleceğimizi tahmin edebilir.

Başka bir deyişle, bir kişiye bağlı olan tek bir şey vardır, o da Yaradan’a olan özlemi ve beni Yaradan’a, O’nun beni kendine çekmesinden daha hızlı bir şekilde yaklaştıracak bir çevreye girmek istemesi.

Özgür iradenin özü budur. Umarım bunu fark ederiz.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Yaradan’ı Bize Yardım Etmeye Zorlayın için yorumlar kapalı