Soru: Manevi bir ilkeyi internete koymak mümkün müdür?

Cevap: Manevi ilke, Yaradan’ın ifşasıdır. Bir insanı yönlendirmemiz gereken şey budur. Birini yönlendirmek, onda başkalarıyla bağ kurma ve kendinden çıkma ihtiyacını mümkün olduğunca en üst düzeyde yaratmak anlamına gelir. Sonuçta, kişi başkalarını kendisi gibi hissetmeye başlar başlamaz, hemen kendi dışında Yaradan’ı keşfedecektir.

Bizi çevreleyen topluma neden ihtiyacımız var? Onun aracılığıyla “kendimizden çıkmayı” uygulamak için.

Yaradan benim dışımda var ama ben O’nu hissetmiyorum. Ancak bizi çevreleyen toplum, her şekilde, benim içimde ama Yaradan bunu kasıtlı olarak benim dışımda var gibi görünmesi için düzenlemiştir.

Bu görünüşte dışsal, illüzyonlu resmi alıp kendime yakından bağlarsam, öyle ki dışsal ve içsel benim içimde birleşirse, yani “benliğim” ve çevreleyen dünya bir bütün haline gelirse o zaman, algımı gerçekten dışımda olanı hissetmeye hazırlarım. Ve hemen Yaradan’ı algılarım çünkü benim dışımda var olan tek şey O’dur.

Peki, tüm insanlık nerede? Onun benim içimde olduğunu ifşa ederim. O her zaman benim içimdeydi. Yaradan’ı algılamam, kendimi bir müzik aleti veya bir duyu organı gibi ayarlamam için sadece benim dışımda var gibi görünüyordu.

Bu yüzden kendimizi iki parçaya bölünmüş olarak algılarız; ben ve dünya. Gerçekte, benim dışımda bir dünya yoktur.

Başkalarına bu uyumun gerekliliğini göstermeliyiz; “komşunu kendin gibi sev” diyen Kabala’nın amacını açıklamalıyız. Bunun tek amacı, bizi tüm iyiliğin ve mükemmelliğin kaynağı olan Yaradan’ın algısına ulaştırmaktır.

Filed under: Kabala, Maneviyat | Manevi İlke için yorumlar kapalı