Soru: Yaradan’ın yüceliğine olan inancımızı nasıl geliştirebiliriz?
Cevap: Dostlarımızın, grubumuzun ve derslerimizin desteğiyle ve çalıştığımız her şeyi grup içinde ve karşılıklı bağımızda uygulamaya çalışarak Yaradan’ın büyüklüğüne olan inancı geliştirebiliriz.
Yaradan’ı sürekli olarak kutsamalı ve O’na yaklaşmayı hedeflemeliyiz. Çabalarımızın sonucu bu olacaktır.
Soru: Merdivenin (Malhut) yeryüzüne kurulduğu ve tüm ulusların yöneticilerinin onun üzerinde yükselip düştüğü söylenir. Bu ne anlama gelmektedir?
Cevap: Bu, manevi yükseliş merdiveninin herkes için olduğu anlamına gelir. Yaradan’a yaklaşmak isteyen herkes merdivene tırmanma sürecinde ustalaşmalıdır.
Soru: Kişi manevi merdiveni tırmanmaya başlamak için Malhut’a nasıl ulaşabilir?
Cevap: Bu merdivene göre nerede durduğumuzu belirlemeye ve onunla sürekli yükselecek şekilde çalışmaya gayret ederiz.
Soru: Bu onlu içinde nasıl tanımlanabilir?
Cevap: Bu önemli değildir. Nerede olursanız olun, çabalarınızın sonuçlarıyla Yaradan’a neşe getirirken nasıl yükselebileceğinizi hayal etmelisiniz.
Soru: Eretz Yisrael sıradan bir düşüş koşulu mudur yoksa özel bir şey midir?
Cevap: Bu, kişinin ne yaptığını, hangi koşulda olduğunu veya bundan nasıl yükselebileceğini tam olarak bilmediği çok büyük bir düşüş koşuludur. Bu nedenle, Yaradan’dan kendilerine yardım etmesini istemeli ve bunun için dua etmelidirler.
Soru: Böyle bir koşulda kişi yükselmek için çabalamalı mıdır yoksa bu koşulu kabullenmek yeterli midir?
Cevap: Kişinin yükselmeyi isteyecek güçten yoksun olması mümkündür. Ancak, sadece bu koşulu kabullenmek de iyi değildir, çünkü bu koşul nötrdür – ne burada ne de orada.
Soru: O halde kişinin çabası nedir?
Cevap: Çabaları, yükselmelerine ve O’na yaklaşmalarına yardımcı olması için Yaradan’a yalvarmaktır.
Soru: Yaradan tarafından kişinin bir günde tüm nimetlerle dolu bir saray alabileceği söylenir. Öyleyse her akşam “ölmemiz” ve sabah “yeniden doğmamız” mı gerekiyor?
Cevap: Hayır, şart değil.
Genellikle her güne temiz bir sayfa açarak başladığımızı ve tüm erdemlerin yaşadığımız günde kaldığını söyleriz. Bu doğrudur, ancak bunu yapmak için ölmeniz gerekmez.
Bu ifadenin anlamı, günün sonunun bir kişinin hayatının sonu gibi olduğudur.
Soru: Yaradan’a tüm kalbimizle yönelmek ne anlama gelir?
Cevap: “Tüm kalbimizle” demek, tüm düşüncelerimizin, dualarımızın ve hedeflerimizin sadece Yaradan rızası için olması demektir. Ancak henüz o noktada değiliz. Aramızda tam bir ihsan etme içinde Yaradan’a dönmüyoruz.
Soru: Tüm düşünce ve arzularınızı Yaradan’a nasıl yönlendirirsiniz?
Cevap: İhsan etme arzusuna sahip olduğunuzu hayal ettiğinizde ve Yaradan’dan bunu talep ettiğinizde, O bunu yapacaktır.
Sonuçta, ihsan etme arzusu içinizde ifşa olan tüm arzulara üstün gelmelidir. Bu, tüm arzulara baktığınız bir filtredir.
Soru: Eğer birçok farklı arzum varsa, bu filtreyi onların önüne nasıl koyabilirim?
Cevap: Önem! İster Yaradan ister bir başkası olsun, sizin için önem derecesine göre, bir seviyede ya da başka bir seviyede olacaksınız.
Yorum: Bazen MAK’tan (Rus Dili Kabala Akademisi) geçen çok iyi hazırlanmış insanlar grubumuza katılıyor. Bununla birlikte, hala çok güçlü bir sol çizgileri var, ancak fikrimizle çok “yanıyorlar”, grubun büyümesi için her şeyin mükemmel olmasını istiyorlar ve çok fazla talepte bulunuyorlar.
Yanıtım: Evet, bu anlaşılabilir bir durum. Ancak mesele şu ki, talepleri gerçekçi olmayabilir.
Karşımızda bir insan var. Ve insan, dünyamızdaki en iğrenç, en egoist yaratıktır. Kendi deneyimlerimizden, kendimizle başa çıkmanın, en azından kısmen belirli çerçevelere uymanın ne kadar çaba gerektirdiğini biliyoruz.
Özellikle de kendimizin üzerine çıkma, tüm arzularımızı ve niyetlerimizi kısıtlama ve kendimize tamamen farklı bir doğayı giydirmeye başlama ihtiyacından bahsettiğimizde – tam tersini: Malhut yerine Bina; kendimiz yerine Yaradan.
Bir kişi -Adem- Yaradan’a benzer anlamına gelen “Domeh” kelimesinden gelir. Yani, niteliklerimiz Yaradan’ın niteliklerine benzediği ölçüde, bir insan olan Adem oluruz. O zamana kadar, en korkunç hayvanlarız.
Anladığım kadarıyla yeni gelenler “yanıyor”. Biz de yanıyorduk. Ama mesele şu ki, bu ateşin belirli sınırlar içine yerleştirilmesi gerekiyor. Neyle karşı karşıya olduklarını anlamaları gerekiyor. Bu hiç de kolay değil.
Ne de olsa Kabala’da “anlamak”, insanların kendi içlerindeki değişimleri hissetmeye, onlarla çalışmaya ve bu değişimlere ne kadar direndiklerini hissetmeye başlamaları anlamına gelir.
Ya Kişi Çaresizse Ve Yardımı Kabul Etmeye İsteksizse?
Eğer birisi çaresizse ve yardımı kabul etmek istemiyorsa, o zaman hiçbir şey yapılamaz. Onları bağlamak mümkündür ama bu ancak önceden böyle bir rıza üzerinde anlaşılmışsa mümkündür ve o zaman yatağa bağlı bir hasta gibi muamele görürler. Onları bağlamak ve zaman yukarıdan değişene kadar beklemek gerekebilir ki bu da kişinin veya grubun kontrolü dışında bir şeydir. Kendilerini gruptan uzaklaştırmış ve izole etmiş olsalar da, durumu değiştirecek bir üst mekanizma vardır. Grup böyle bir kişiye uygun şekilde davranmalı ve yardımı kabul etmesini beklemelidir.
Soru: Kişinin yaptığı çalışmadan sonuç beklemeye hakkı var mıdır?
Cevap: Beklemek zorundasınız! Aksi takdirde çalışmak için hiçbir teşvik yoktur. Her halükarda ilerlememiz gerekir. İlerlemek için hala enerjiye ihtiyacımız var.
Arzumuzu etkisiz hale getiremeyiz, ancak niyetimizi kendi iyiliğimiz için niyetinden dostumuzun iyiliği için niyetine dönüştürebiliriz.
Burada bireyselliğin, kendimizin üzerine çıkmalı ve tüm yaratılışı nasıl tek bir bütün haline getirebileceğimizi düşünmeliyiz. Bugün doğayı tek bir bütün olarak anlamaya ne kadar ihtiyacımız olduğunu görmeye başlıyoruz.
Tüm bunlar arzu üzerine, istek üzerine inşa edilmiştir. Arzumuz ne kadar artarsa, o kadar yükseliriz.
Soru: Onlularla bağımızın belirli bir sırası var mı? Önce onlu için sonra da dünya Kli’si için mi dua etmeliyiz?
Cevap: Şu anda henüz bir Roş, Toh, Sof, On Sefirot ve bunları saran ışık çemberlerine sahip bir Partzuf değiliz. Biz sadece etrafında eşmerkezli ışık çemberlerinin yayıldığı bir noktayız.
Bu nokta henüz eşmerkezli daireleri etkilemiyor. Ancak bir Partzuf’a dönüşüp ışığı kendi içine almaya başladığında, o zaman çevresindeki ışığı kendi iç ışığıyla etkileyecektir.
Kli, doğası gereği ortak olduğundan ve tüm ruhları, hatta yaratılışın cansız, bitkisel ve hayvansal kısımlarını da içerdiğinden, şu soru ortaya çıkar: dağıtıma nasıl ve hangi sırayla yaklaşmalıyız?
İlk ve en önemli dağıtım, bir zamanlar birleşmiş oldukları için Yahudi halkına yönelik olmalıdır.
Daha sonra, sürece yakınlıklarına göre dünya uluslarına yayılmalıdır. Yavaş yavaş bu etki daha da genişlemelidir.
Örneğin, Almanya’da yaşıyorsanız, Almanca konuşan tüm gruplar etkileyebileceğiniz birincil alanı temsil eder. Ancak günümüzde internet tüm dünyayı herkes için erişilebilir kılmaktadır.
Yine de farklı medeniyetlerin hazır olma durumlarını göz önünde bulundurmak gerekir. Avrupa ve Amerika ıslaha en yakın olanlardır. Dünyanın diğer bölgeleri şu anda birlik ve ihsana yönelik doğru çabadan daha uzaktır.
Soru: Onluda alma ve verme güçleri arasındaki denge nedir? Kişi doğru dengeye nasıl ulaşabilir?
Cevap: Bu hemen gerçekleşmez, kademeli bir süreçtir. Kişi tüm eylemlerini, hem iyi hem de kötü eğilimlerini, egoizmini ve ihsanını incelemelidir. Bunu yaptıktan sonra, bu ikisi arasında doğru bir ayrım yaptıklarından ve Yaradan için iyi niyetle hareket ettiklerinden veya Sitra Ahra (diğer taraf) uğruna kötü arzular beslediklerinden emin olabilirler.
Her durumda, eylemleriniz, yanlış veya egoist olsa bile, yine de nerede olduğunuzu ve ne yapılması gerektiğini size gösterecektir.
