Yorum: Bazen MAK’tan (Rus Dili Kabala Akademisi) geçen çok iyi hazırlanmış insanlar grubumuza katılıyor. Bununla birlikte, hala çok güçlü bir sol çizgileri var, ancak fikrimizle çok “yanıyorlar”, grubun büyümesi için her şeyin mükemmel olmasını istiyorlar ve çok fazla talepte bulunuyorlar.
Yanıtım: Evet, bu anlaşılabilir bir durum. Ancak mesele şu ki, talepleri gerçekçi olmayabilir.
Karşımızda bir insan var. Ve insan, dünyamızdaki en iğrenç, en egoist yaratıktır. Kendi deneyimlerimizden, kendimizle başa çıkmanın, en azından kısmen belirli çerçevelere uymanın ne kadar çaba gerektirdiğini biliyoruz.
Özellikle de kendimizin üzerine çıkma, tüm arzularımızı ve niyetlerimizi kısıtlama ve kendimize tamamen farklı bir doğayı giydirmeye başlama ihtiyacından bahsettiğimizde – tam tersini: Malhut yerine Bina; kendimiz yerine Yaradan.
Bir kişi -Adem- Yaradan’a benzer anlamına gelen “Domeh” kelimesinden gelir. Yani, niteliklerimiz Yaradan’ın niteliklerine benzediği ölçüde, bir insan olan Adem oluruz. O zamana kadar, en korkunç hayvanlarız.
Anladığım kadarıyla yeni gelenler “yanıyor”. Biz de yanıyorduk. Ama mesele şu ki, bu ateşin belirli sınırlar içine yerleştirilmesi gerekiyor. Neyle karşı karşıya olduklarını anlamaları gerekiyor. Bu hiç de kolay değil.
Ne de olsa Kabala’da “anlamak”, insanların kendi içlerindeki değişimleri hissetmeye, onlarla çalışmaya ve bu değişimlere ne kadar direndiklerini hissetmeye başlamaları anlamına gelir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Manevi Yolun Başında için yorumlar kapalı