Soru: Manevi çalışmada “yansıyan ışık” ve “direkt ışık” nedir?

Cevap: Yansıyan ışık, yaratılanın O’na benzer olmayı arzuladığında, Yaradan ile karşılıklı ilişkisidir. Bu, yaratılanın Yaradan’ın eylemlerine benzemek niyetiyle gerçekleştirdiği eylemdir. Yansıyan ışık, yaratılanın Yaradan’a ne ölçüde benzediğinin, O’nunla ne kadar eşitlendiğinin ölçüsüdür. Bu direkt ışığın giysisidir; onların birbirleriyle birleştiği kaptır.

Yansıyan ışık, ihsan etmektir. Bu, yaratılana üst gerçekliği ifşa eden şeydir. Kişi yansıyan ışığını geliştirdiği ölçüde, dünyada kendi egoizminden başka neyin var olduğunu görmeye başlar; yani hayal ettiğimiz gerçekliğin ötesini.

Bütün bunları yansıyan ışıkta, sanki tek ve birleşik bir duyu organı varmış gibi algılarız. Yansıyan ışık, bize kendi dışımızda olanı görme yeteneği verir. Tüm niteliklerimiz, bütünsel bağlarına göre, diğerlerine ihsan etmeye göre düzenlenir. Tüm içsel niteliklerimizi ihsan etme imgesinde birleştirmeye ve bunu edinmek için onları en iyi şekilde nasıl bağlayacağımızı incelemeye başlarız.

Yansıyan ışık, benim içsel çalışmamın sonucunu ifade eder. Bu benim sevgiyi, ihsan etmeyi, birleşme arzusunu, özlemi ve çabayı ifade eden tutumumdur. Ve bunun içinde, direkt ışığı, Yaradan’ın bana yönelik tutumunu ifşa ederim ve yansıyan ışık da benim O’na yönelik tutumumdur.

İlişkilerden başka hiçbir şey yoktur. Yaradan’dan maddi bir şey alacağınızı mı sanıyorsunuz? O’na ihsan etmek istediğiniz tutumla dolacaksınız. Sevgi, sizin doyumunuz hâline gelir. Bize ifşa olan şey, yalnızca Yaradan’ın yüceliğinin hissidir ve bu, alma arzusuna tam bir doyum verir. NRNHY ışığı, sonsuzluk ışığı, bunların tümü, Yaradan’a yönelik kendi tutumunuzdur.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Çalışmada Yansıyan Işık için yorumlar kapalı