Lişma (Yaradan’ın rızası için niyet) koşuluna girmek için, kişi bu özel kapının kilidini açan anahtarı bulmalıdır. Test burada yatar: doğru koşulda mıyım? Bu kapıyı açabilir miyim, açamaz mıyım? Eğer açamazsam, sanki geri çekiliyor, önceki koşuluma geri dönüyormuşum gibi olur.

Test, bu noktaya kadar biriktirdiğim tüm deneyimin Lişma’nın girişini açacak doğru anahtarı oluşturup oluşturmadığıdır.

Maddesel dünyada bir kilidi ve onu açamayan bir anahtarı açıkça görebiliriz. Aynı şey burada da geçerlidir. Bu kapının kilidini açmaya henüz hazır olmadığımı fark ediyorum: ya cennet korkum yok ya da anahtarımın şekli henüz kilitle eşleşmiyor, yani birbirlerine uymuyorlar.

Yaradan bize Tora’yı iç kapıların anahtarları olarak verir, ama dış kapının anahtarına, yani cennet korkusuna sahip değiliz. Özel koşullar altında, dış güçlerin etkisi altında, anahtar ve kilit arasında doğru hizalamayı sağlamam gerektiğini hissetmeye başlarım.

Anahtar benim içsel formumdur, dostlarımdır, onlumdur. Dış form bir ev gibi düzenlenmelidir ki anahtar kilide uysun ve onu döndürebilsin, yani evin ve anahtarın tüm detayları aynı hizaya gelsin.

Dostlar, birlikte benim kendimi hizalamam gereken formu inşa ederler. Her bir kişi kendi bireysel çalışmasıyla kendini ayarlar ve bu çabalardan sonra kilidi hep birlikte açarız. Ama onlunun dışında, onu açabilecek bir anahtar yoktur.

Doğru forma yaklaştıkça, kilidi açmak için neyin gerekli olduğunu daha kesin olarak hissederim. Doğru anahtar, arzumun kilide tam olarak uyduğu ve tek bir arzuda birleştiğimiz zamandır. Başka bir deyişle, kilidin ihtiyacını karşılamaya ve boş alanını tamamen dolduran bir forma bürünmeye çalışırım, böylece onu ortamın gerektirdiği yöne çevirebilirim.

Anahtar hafifçe bile uymazsa, kilit dönmeyecektir. Ancak dostlarımızla birlikte kilidin tüm parçalarına yakından bağlanırsak, anahtarı tam olarak yerleştirmemizi ve kilidi açmamızı engelleyen gereksiz her şeyi netleştirebiliriz.

Filed under: Birlik, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Mutluluğun Kilidinin Anahtarı için yorumlar kapalı

Arzunun Gücü

Kötü eğilim ne zaman içimizde yükselmeye başlar ve çalışmamızı karalayarak görünüşte ona müdahale eder? Bu manevi çalışmamıza başladığımız zamandır. Öncesinde, kötü eğilim hiçbir şey yapmaz. Neden mi? Çünkü çalışmaya başlamadan önce kötü eğilime karşı harekete geçmeyiz.

Yaradan’a hizmet etme çalışması, kötü eğilimi ıslah etmektir ve bu ıslah gereklidir. Bu ıslah olmadan, çalışmanın “harflerinden”, zaten içinde olduğumuz ama farkında olmadığımız ıslahın sonunu hissetmek için gereken tatlardan ve hislerden yoksun kalacağız. Aksi takdirde, mevcut durumumuzda kalırız. Eğer yolda yürümez ve aydınlık ile karanlık, acı ile tatlı, gerçek ile yalan arasındaki farkların izlenimlerini toplamazsak, nerede olduğumuzu algılayamayız.

Ancak bu iki uç noktayı, Yaradan ve yaratılan varlığı birbirinden ayırmaya başladığımızda, yavaş yavaş farkındalık kazanır ve mevcut durumumuzu gerçekten hissederiz. Bu netlik dışında içimizde hiçbir şey değişmez.

Kötü eğilimin doğası öyledir ki, onun pek çok detayı üzerinde çalıştığımızda bilgi, tat ve “ıslahın sonu” olarak adlandırılan mükemmel durumu hissetme becerisi kazanırız. Bu dünyadaki tüm cansız, bitkisel, hayvansal ve insan varlıkları gibi biz de kötü eğilimle el ele çalışırsak, kötü eğilim hiçbir direnç göstermez. Aksine, onu tatmin etme arzumuzla orantılı bir güç sağlar. Ancak, doğal arzumuzla elde edemeyeceğimiz, ancak “yansıyan ışık” (Ohr Hozer) yani ihsan etme arzusu aracılığıyla edinebileceğimiz, aracılığıyla maneviyatı edindiğimiz kötü eğilimi ıslah etmek için çalışırsak, doğa kesinlikle direnir.

Kötü eğilim içimizde yanmaya başlar ve her türlü düşünceyi, niyeti veya eylemi engeller. Her düzeyde: düşünce, arzu ve eylemde zayıflarız. Motivasyonumuzu kaybederiz ve artık ilerleyemeyecek hale gelene kadar enerjimizin tükendiğini hissederiz. Bu iyi bir işarettir. Bu aşamada kendimizi çok kötü hissetsek de bilgelere inancımız varsa ve dışımızdan güç ve canlılık almamız gerektiğini anlarsak, o zaman bu yakıtı arar ve bulur, güç kazanır ve ilerlemeye devam ederiz. Ancak dışımızdan güç almazsak, devam edecek hiçbir şeyimiz olmaz.

Burada da bir sorun yatmaktadır. Büyüdüğümüzü, başkalarını etkilediğimizi, iyi işler yaptığımızı ve Kabala’nın tüm yönlerinde başarılı olduğumuzu düşünebiliriz ama gerçekte kötü eğilim bizi aldatır. Gerçek ıslahlar yerine bir tür bencil ikame getirir ve bu da gerçek durumumuzu ifşa edene kadar bizi bir kez daha kör eder.

Bunu kendimizi dostlarımıza iptal etmeye çalışarak test edebiliriz, zira ilerleme enerjisini yalnızca onlardan alabiliriz. Eğer kendimizi dostlarımıza karşı iptal edebiliyorsak, bu gerçekten de ilerlediğimizi gösterir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Kısım 82 için yorumlar kapalı

Soru: Yaradan ile ilişkilerimizin düzeni, ihsan etmeye doğru bir koşullar zinciri midir? Tüm bu durumlara nasıl tutunabiliriz?

Cevap: Hiçbir şeye tutunmaya gerek yoktur. Bu koşullardan birini alın ve onu ıslah etmeye çalışın. Sonra bir sonrakini, sonra bir diğerini ve bir diğerini. Hepsi bu kadar.

Soru: Eğer kişi erdemlilik koşulundaysa, Yaradan’la birleşmişse ve daha fazlasına ihtiyacı yoksa, Yaradan onu yalnız bırakabilir ve daha fazla çaba talep etmeyebilir mi?

Cevap: Bu Yaradan’ın verdiği en kötü cezadır. Bu koşullarda kalmayın.

Soru: Bir yandan, bir kişinin önemsizliğinin, egoist olduğunun bilincine varması gerektiğini öğreniyoruz. Diğer yandan, Yaradan’ın benzerliğinde yaratıldığımız yazılı. Soru şudur: Kişi ne zaman bu kötülüğü ifşa etmeyi bırakıp kendisinde ve başkalarında iyilik aramaya başlayabilir? Kişi bu sefalet noktasından nasıl çıkabilir?

Cevap: Kişi kendini keşfetmeyi ve ıslah etmeyi bitirdiğinde ve nihai ıslahı başardığında, ıslah çalışmasına başladığında kim olduğunu ve şimdi neyi başardığını görür.

Soru: Kişinin Yaradan’ı her iki eğilimle de sevmesi gerektiği yazıyor. İyi eğilimde, Yaradan’ın niteliklerine benzeriz ve Yaradan’ı sevmek bizim için kolaydır. Ama kişi Yaradan’ı kötü eğilimle nasıl sevebilir?

Cevap: Gelecektir, endişelenmeyin. Önce sahip olduğunuz şeyi ıslah edin.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Manevi Çalışma İle İlgili Sorular – 144 için yorumlar kapalı

Tüm İsrail birbirlerinden sorumlu oldular. Çünkü Tora, İsrail’den her bir kişiye, “Dostunu kendin gibi sev” sözlerinde ifade edilen, tam ölçüde başkalarını sevme Mitzvasını [emrini] üstlenmeyi kabul edip etmediği sorulmadan önce onlara verilmemişti. (Baal HaSulam, Makale “Arvut [Karşılıklı Garanti]”)

Soru: “Her birine soruldu” ne anlama gelmektedir? Yoksa bu bizim ile ilgili olmayan bir soru mu?

Cevap: Bu soru her zaman sizin içinizde, ruhunuzdadır. Her gün ona cevap vermelisiniz: İlerlemeye hazır mısınız?

Bu soru ile kişi ilerler: “Ben kimim? Hangi amaçla buradayım? Neden? Hangi hedefe doğru gidiyorum? Hangi araçlarla? Tam olarak ne yapmalıyım? Adımlarımın her birinin özü nedir?” Bu, kişiyi verme niteliğine, manevi niteliğe doğru hareket ettirerek organize eden şeydir.

Bizim için en önemli şey ilk manevi niteliği edinmektir. Bu, manevi dünyayı algılamaya başlayacağımız anlamına gelir.

Filed under: Kabala, Maneviyat - En Alakalı Soru için yorumlar kapalı

Soru: Masah (perde) kişinin ihsan etme isteğiyle nasıl ilişkilidir?

Cevap: Perde, kişinin ihsan etme adına Yaradan’la olan bağıdır.

Soru: Manevi ilerlememize yardımcı olması ve kafamızı karıştırmaması için hangi düşüncelerin karşılaştırılmasına izin verebiliriz?

Cevap: Birbirimizle nasıl bağ kuracağımıza ve bu bağda Yaradan’a doğru bize rehberlik etmesi için ışığı nasıl alacağımıza dair düşünceler.

Soru: Üzüntüden neşeye nasıl geçilir?

Cevap: Dostlarınızdan size yardım etmelerini isteyin. Başka hiçbir şey işe yaramaz. Bu tür teknikleri kendiniz aramalısınız ve bu yardımla egoizmden yükselebilir ve onu ıslah edebilirsiniz.

Soru: Hazırlık döneminde bile içimizde ortaya çıkan perdenin gücünü hissedebilirsiniz. Masah, sol çizgiden sağ çizgiye geçtiğiniz zaman mı çalışır?

Cevap: Sağ ya da sol çizgilerinizin nerede olduğu benim tarafımdan bilinmiyor. Ancak egoizmden özgeciliğe ve geriye geçişin perdeyi kullanarak olduğunu biliyorum.

Filed under: Birlik, Kabala, Maneviyat - Manevi Çalışma İle İlgili Sorular – 143 için yorumlar kapalı

“Değişim” Ne Anlama Gelir?

Değişim, Yaradan’dan yayılan haz yerine Yaradan’ın niteliklerini algılamak anlamına gelir. Islah eden ışık aracılığıyla, Yaradan bize yüceliğini gösterir ve bu da niteliklerinin üstünlüğünü ifşa eder.

Yaradan’ın ifşası iki şekilde gerçekleşir:

1. Islah eden ışık olarak.
2. Dolduran ışık olarak.

Bu nedenle, önce ıslah için dua etmeli ve ancak ondan sonra doldurulma için dua etmeliyiz. Bunu On Sefirot Çalışması’nda öğreniyoruz.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Kısım 54 için yorumlar kapalı

Soru: Yaradan neden bir insanı güçsüz hissetmesi gereken bir duruma sokar? Bu neyi amaçlıyor?

Cevap: Güçsüzlük, hiçbir şeyi yönetemeyen, başa çıkamayan, anlayamayan veya gerçekleştiremeyen egonuzdur. Ruhun gerçek yapısını kavrayamaz.

Soru: Görünüşe göre Yaradan, yaratılış ve O’nun arasında bir bağ olmamı engellemek için bana sorunlar çıkarıyor. Bunu neden yapıyor? Benden ne istiyor?

Cevap: Yaradan egonuzdan kopup uzaklaşmayı arzu etmenizi istiyor.

Soru: Bu sürece girmemi engelleyen şey egom mu?

Cevap: Hayır, ego bizi engellemez. Onu yok etmemeli ya da iptal etmemeliyiz. Onunla doğru bir şekilde çalışmayı öğrenmeliyiz. Egoyu Yaradan’dan gelen her şeyi almak ve diğer yaratılmış varlıklara iletmek için kullanırsanız, size yardımcı olacaktır.

Aksi halde diğer yaratılanlarla başka nasıl iletişim kuracaksınız? Yaradan’dan başka nasıl alacaksınız? Ego işte bu yüzden yaratılmıştır. Onu nasıl kullanacağınızı düşünün ve onun gerekli olduğunu göreceksiniz.

Yaradan egoyu bu yüzden yarattı; yaratılışı normal formuna getirmek için.

Filed under: Egoizm, Kabala, Maneviyat - Güçsüzlük Ve Egoizmin Gücü için yorumlar kapalı

Soru: Manevi perde (Masah) ne anlama gelir? Doğru seçimi yapmamı sağlayan içimdeki bu düzenleme nedir?

Cevap: Perde, kendi fikrime göre değil, onun üzerinde hareket ettiğim anlamına gelir. Bu ilkeye dayanarak alma ve ihsan etme olasılıklarını yargılar, ölçer ve tartarım. Buna perde ile çalışmak denir.

Soru: Kabala’da bir Partzuf inşa ederken çalıştığımız şeyin perde olduğunu söyleyebilir miyiz?

Cevap: Işığa karşı bir perde yerleştirdiğimizde, o hayal edebileceğimizden çok daha büyüktür. Perdenin altında açığa çıkan arzu da muazzamdır.

Üstteki ışığı reddederiz, onu almak istemeyiz. Ancak kendimizi perdeyle koruduktan sonra ışığı nasıl, ne kadar, ne amaçla ve neden alacağımıza karar verebiliriz.

Soru: Bu, her durumda mantık ötesi çalışmayı seçmemiz gerektiği anlamına mı geliyor?

Cevap: Elbette, tüm manevi derecelerde mantık ötesi bir inançla çalışmak zorundayız.

Filed under: Kabala, Maneviyat - Manevi Perde Nedir? için yorumlar kapalı

Soru: Baal HaSulam, Yaradan’la teması hak eden bir Yaradan çalışanına sadece bilginin eklendiğini yazar. Bu ne tür bir bilgidir?

Cevap: Yaradan’la temasa layık olan bir kişi, her şeyin tek bir Kli’de, tek bir arzuda, bağ ve sevgi aracılığıyla ifşa edildiğini idrak eder. Bu nedenle, Yaradan’ı anlamamız O’nu var olan her şeyin tek kaynağı olarak hissetmemize bağlıdır. O zaman hiçbir sorumuz kalmayacaktır.

Yaradan’la gerçek temas, kişi tüm dostları aracılığıyla O’nunla olan içsel bağını fark ettiğinde gerçekleşir. Bu, dünyamızın gelişiminin hedefidir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Yaradan’ın Bilgisi için yorumlar kapalı

Yaradan’dan beklediğimiz tek hediye, ihsan etmeye, Lişma’ya ulaşma yeteneğidir. Belki de bunun gerçekte ne olduğunu bile bilmiyorum çünkü kendi içimde bu tür nitelikleri hiç deneyimlemedim. Ancak şu anda gerçek anlamda anlamadığım bu hediyeyi almayı bekliyorum.

Lişma, bana Yaradan’dan gelen bir armağandır; karşılığında herhangi bir karşılık beklemeden bir dostuma veya Yaradan’a ihsan etme becerisi veren bir armağandır.

Henüz bu hediyeyi almamış olsam da, Yaradan’la olan bağımı güçlendirmek, yani O’nu kendime yaklaştırmak ya da tam tersine dua yoluyla kendimi O’na yaklaştırmak istiyorum. O’nunla kopması mümkün olmayan güçlü bir bağ kurmaya çalışıyorum.

Bizler Yaradan’la birleşmek, bu bağ aracılığıyla O’ndan haz almak, O’nunla dolmak ve nihayetinde Yaradan’la nitelik benzerliği elde etmek için doğduk.

Öncelikle O’nun yanıtının bir sonucu olarak bana gelen aynı dalga boyunda O’nunla bağ kurmaya çalışmalıyım. Yaradan ile bu geri bildirim döngüsünü kurduğumu hissettiğimde, en acil arzumu O’na iletmek ve duamı bizi bağlayan ipliğin içine yerleştirmek istiyorum. Buna karşılık Yaradan’ın aramızda kopmaz bir bağ kuracağını umuyorum.

Böylece, O’nunla sürekli olarak mesaj alışverişinde bulunuyorum. Ben Yaradan’a ulaşıyorum, Yaradan da bana yanıt veriyor ve ben O’na gittikçe daha da yaklaşıyorum. Sürekli olarak Yaradan’ın benden ne istediğini, dostlarımızla nasıl birleşmemizi istediğini anlamaya çalışıyorum ki bu birlik sayesinde hep birlikte O’na dönebilelim.

Bu süreç sayesinde ne tür bir ilişkinin ya da dalga boyunun O’ndan bir karşılık uyandırdığını ayırt edeceğiz ve bunu yaparken Yaradan’la olan bağımızı inşa edeceğiz.

Kendimden Yaradan’a bir iplik uzatmak ve karşılığında Yaradan’dan kendime bir iplik çekmek için çaba sarf etmeliyim. Bu karşılıklı bağ kurulduğunda, iki yönlü bir bağdan emin olabilirim.

Kabala ilminin özü, tam olarak kişi ile Yaradan arasında bu karşılıklı bağı kurmaktır. Lişma olarak bilinen bu bağ, Yaradan’ın bir armağanıdır.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan - Yaradan’dan Beklediğimiz Hediye için yorumlar kapalı