Eğer “tohumumuzu” iyi bir ortama ekersek, gelişir; ama en iyi tohumu bile “kötü toprağa” (ortama) ekersek, kurur. Her şey yalnızca ortama bağlıdır. Bu demektir ki, kendi içlerindeki egoizmin kötülüğünü ifşa eden ve onu ıslah etmek isteyen insanlara ihtiyacımız vardır.

Kendimi böyle bir çevreye yerleştirmeli ve ondan mümkün olan her şeyi en üst düzeyde emmeye çalışmalıyım: nem, mineraller, sıcaklık, toprağın tohuma verebileceği her şeyi.

Zira Baal HaSulam’ın “Özgür İrade” makalesinde yazdığı gibi, ölüm anında insan bu dünyadan yalnızca bu dünyada edinilebilen ve kişinin kendini üst dünyada yaşadığını hissetmesini sağlayan ihsan etme niteliği dışında hiçbir şey götüremez. Denir ki: “Yaşamınızda dünyanızı görün.”

Ve eğer hiçbir şey edinilmemişse, o zaman insan sadece bir tohum gibi kalır; o tohum daha sonra tekrar toprağa ekilir ve yeni bir şans verilir.

Filed under: Kabala, Maneviyat | Yaşamınızda Dünyanızı Görün! için yorumlar kapalı