Soru: Onlunun merkezine dönmenin her şeyin birleştiği noktaya dönmek anlamına geldiğini söylediniz. Bunu nasıl yapabiliriz? Sonuçta o kadar farklıyız ki, dualarımız ve niyetlerimiz bile farklı. Bu nokta nedir?

Cevap: Tüm evrende, bırakın insan gibi karmaşık, kaotik ve senkronize olmayan bir şeyi, bir diğeriyle aynı olan tek bir parçacık bile bulamazsınız, bir insan asla bir diğerinin aynısı değildir. Böyle bir şey yoktur ve var olamaz.

Sadece hepimizin Yaradan ile ilişki içinde olduğunu anlamamız gerekiyor. Her birimiz ve hepimiz birlikte. Hepimiz O’nu aşağı yukarı aynı şekilde hayal ederiz, izlenimlerimizi hizalayabildiğimiz ve O’nu İyi ve bizi iyilikle yöneten olarak algılayabildiğimiz ölçüde. Bu iyiliği O’na benzerliğimiz ölçüsünde hissederiz.

Eğer niteliklerimiz şu anda bulunduğumuz derecede O’na benziyorsa, O’nun yönetimini iyi olarak algılarız. Değilse, kötü olarak algılarız. Buna dayanarak, Yaradan’ı ya iyi ya da kötü olarak hayal ederiz.

Çeşitli algılarımızı karşılaştırıp, birleştirdiğimizde ve Yaradan’ı iyilik yapan iyi olarak tasavvur etmeye çalıştığımızda, her birimizin bireysel olarak O’nu nasıl tasavvur ettiği önemli değildir. O bizim için Bir olur, tek bir taç, tek bir baş ve o zaman biz O’na bağlanırız.

Filed under: 10'lu Gruplar, Kabala, Maneviyat | Yaradan’a Benzerliğin Ölçüsünde için yorumlar kapalı