Soru: Hâlihazırda birlikte yaşayan ve birbirlerini seven, ancak bir gün aniden bitebileceğinden sürekli korkan gençlere ne söylersiniz?

Cevap: Buna İbranice’de Ira denir; bu sadece korku değil, kaygıdır, iyi ilişkileri korumaya yönelik özel bir kaygı türüdür.

Soru: Bu aralarında gerçek sevgiye yaklaştıkları anlamına mı gelir?

Cevap: Evet, sanki bir dağa tırmanıyor gibidirler. Egoizm sürekli büyür, daha sofistike ve dolayısıyla daha keskin hale gelir. Ama tam da birlikte çalışarak yükselirler ve birbirlerine daha da yakınlaşırlar.

Soru: Zirvede onları ne bekliyor?

Cevap: Zirvede, aralarında daha yüksek bir bağ yaratacak olan manevi yakınlık başlar, bu bağ gerçekten egoizmin üzerinde bir bağdır. Birbirlerini kelimeler olmadan, sadece düşünceler aracılığıyla anlayacakları şekilde bağlanmaya başlayacaklar; birbirleriyle iç içe geçecekler.

Soru: Bu bağın en yüksek hali midir?

Cevap: Evet, tıpkı bir çukurdaki yılanların birbirleriyle iç içe geçmesi gibi, onlar da birbirleriyle iç içe geçecekler ama egoistçe değil, birbirlerine karşı nazik bir tutum içinde.

Yorum: Bu oldukça önemli bir dönüm noktası. Birdenbire yılanlarla karşılaştırdınız ve bu biraz tedirgin edici oldu.

Yanıtım: Neden? Çok alakalı ve doğrudan.

Soru: Bu yılanlar içimizde var mı?

Cevap: Tam da büyük ve kurnaz egoizmimiz sayesinde, eğer onu doğru kullanmaya, yakınlaşmaya, birbirimizi sarmaya başlarsak, o zaman bu şekilde Yaradan’a daha da yakınlaşacağız.

Filed under: Birlik, Kabala, Maneviyat, Sevgi | Sevgiye Yükseliş için yorumlar kapalı