Kişi elinde hiçbir şey olmadığına, kat etmesi gereken uzun bir yol olduğuna, araştırdığına, acı çektiğine, kendinden bir şeyler yapmaya çalıştığına ve yapamayacağını gördüğüne ikna olduğunda, Yaradan’a yönelir.

Soru: Burada mutluluk unsuru nerede, hangi noktada?

Cevap: Yaradan’dan başka hiçbir şeyiniz olmadığını hissedersiniz. O’na yakarmalı ve sadece ikna etmeli, yalvarmalı, teşvik etmeli veya zorlamalı ve O’nu mecbur bırakmalısınız.

Yorum: Cevap vermesi için.

Yanıtım: Evet, sadece ifşayı talep edin.

Soru: O an mutluluk anı mıdır?

Cevap: Evet.

Yorum: Yani bütün yol, diyebiliriz…

Yanıtım: Tüm yol Yaradan’ı ifşa etmeye yönelikti çünkü manevi yolunuzda tek istediğiniz sevgi ve ihsan etme niteliğini kazanmaktı. Sadece Yaradan’a yönelemediniz…

Yorum: Kırık bir kalple.

Yanıtım: Evet, doğru yakarışı yapamadınız. Ve şimdi bunu yaptınız. Bugün insanlar zaten yorgunlar ve bu nedenle bunu duyabiliyorlar.

Soru: Yani öyle ya da böyle, insanlar bugün gerçek duaya gelmek mi istiyorlar?

Cevap: Eğer kendimizi medya ve diğer şeylerle kandırmasaydık, mutluluğun ne olduğunu yavaş yavaş açıklayabilirdik.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Mutluluk Geldiğinde için yorumlar kapalı