Ruh Bu Dünyaya Düştüğünde, “Kalpteki Nokta” Ne Zaman Uyanır?

Ruh ancak dört seviyeden geçtikten sonra (ve bölünme her zaman dörde ayrılır) beşinci seviyeye, diğerlerini kapsayan Keter seviyesine ulaşır. O zaman ruh yeni bir arzuyla karşılaşır: “kalpteki nokta”. Pek çok enkarnasyonla bir arınma sürecinden geçtikten sonra, bizi maneviyata bağlayan bu arzuyu, “kalpteki noktayı” ediniriz çünkü bu arzu, biz insanlara değil manevi dünyaya aittir.

Bu arzu yukarıdan, manevi dünyadan geldiği için, bu dünyadaki hiçbir şey onu geliştiremez. Sadece Kabala çalışması sırasında üzerine parlayan ışık bunu yapabilir. Eğer bu arzuyu manevi dünyanın bir Kabalisti tarafından manevi bir kaynaktan yazılmış manevi gerçekliği anlatan kitapları okuyarak geliştirirsek, o zaman ışık içimizdeki kıvılcıma, kalpteki noktaya ulaşır ve bu da kıvılcımın canlanmasına, genişlemesine ve gelişmesine neden olur. Kabala bilgeliği olmadan bu kıvılcımı beslemek ve geliştirmek mümkün değildir.

Kalbimizdeki noktayı aldığımız andan itibaren, her şey bize bağlıdır. Önceki enkarnasyonlarımızda, hayvani arzumuz gelişti ve tüm dünya önümüzde açıldı. Dünya ve toplum, alma arzusunu geliştirmek için yakıt ve zorluklar sağladı. Kalpteki nokta bir kez uyandığında, bu dünyadaki hiçbir şey onu geliştirmemiz için bizi teşvik edemez ve kendimizi onu besleyecek uygun dostları ve kitapları ararken buluruz.

Kabalistlerin görevi, özellikle de şimdi, kalpteki noktası uyanmış olan her kişiye ilerleme için kitaplar ve kaynaklar sağlamaktır. Üst dünyadan yazılı materyalleri dağıtmanın amacı budur. Bunu yapmadan, manevi olarak gelişmek için hiçbir aracımız yoktur. Gerçekten de pek çok insan bu dünyada bu tür kaynaklardan yoksun oldukları için acı çekmektedir. Neden acı çekiyorlar? Çünkü bu kaynaklar onlara ulaşmamıştır. Neden onlara ulaşmadılar? Her şeyin bir sebebi vardır ama nihayetinde bu, Kabala ile meşgul olanların rolüdür.

Filed under: Kabala, Maneviyat | Merdivenin Basamakları Hakkında Sohbetler, Kısım 12 için yorumlar kapalı