Soru: Kişi ihsan etme uğruna arzularını ne kadar kısıtlarsa, o kadar ilerler. Arzuların herhangi bir derecelendirmesi var mıdır, yoksa her insanın kendine ait bir arzusu var mıdır?

Cevap: Her insanın kendi arzuları vardır ve hangilerinin onları tökezleteceği bilinemez.

Soru: Çabalarımı nereye odaklamalıyım? Yaradan’a ve aynı zamanda tüm dostlarıma onlar için dua ederek tutunmaya mı çalışmalıyım? Yoksa sadece kendimi iptal etmeye ve herkesin içinde erimeye mi çalışmalıyım?

Cevap: En iyi yaklaşım budur.

Soru: Kalplerimizi açmamızı ve daha büyük bir ışık istememizi engelleyen “duvarı” nasıl kırabiliriz?

Cevap: Israrla.

Soru: Kıskançlık Yaradan’ın benim gözümde ne kadar yüce olduğuna mı bağlıdır? Bu kıskançlık duygusu nereden geliyor? Sadece Yaradan’ın yüceliğinden mi?

Cevap: Evet.

Soru: Dünya Kli’sinden dostlarımla aramdaki çaba farkından duyduğum utanç ve pişmanlıkla ne yapmalıyım? Onlar Yaradan’dan ihsan etme yeteneğini aldılar ve bunu kullanıyorlar, oysa bana henüz bu fırsat verilmedi.

Cevap: Bu ne daha iyi ne de daha kötüdür. Ne verilmişse verilmiştir. Bu nedenle, başkalarına bakmayın, sadece yükselmeye çalışın.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Manevi Çalışma İle İlgili Sorular – 222 için yorumlar kapalı