Soru: Bir insanın karanlık koşulunda çalışabildiği için mutlu olduğu söylenir. İnsan hiçbir şey yapamadığını hissettiğinde çalışmak nasıl ifade edilir? Karanlıkta insan nasıl sevinebilir?

Cevap: Kişi bu koşulu bir amaca yönelik olarak görürse karanlıkta sevinebilir. Her iki bacağımızı da kullanarak ilerlemeliyiz, sol ve sağ.

Bu nedenle karanlığı aydınlığa eşit bir sevinçle, bu koşulun gerekli olduğu ve bu nedenle bize tamamlanmış koşulla aynı sevinci getirdiği ve aralarında hiçbir fark olmadığı anlayışıyla ele almalıyız.

Her iki koşulun da eşit derecede gerekli olduğunu anlarsam, ancak o zaman manevi koşulu bu iki zıtlığın -karanlık ve aydınlığın- doğru dengesi olarak algılamak için gerekli ön koşulları kendi içimde yaratabilirim.

Karanlık ve aydınlıktan, ses, görüntü veya başka herhangi bir şey olsun, her düzeyde herhangi bir duygu kombinasyonu oluşturabilirim. İki karşıt güce sahipsem ve her biri herhangi bir biçim alabiliyorsa, her türlü dünyayı inşa edebilirim. Örneğin, dünyamız yalnızca artı ve eksi ile inşa edilmiştir. İşte bu kadar.

Bu kadar minimal bir mekanik düzeyde alma ve ihsan etme niteliklerinden neler ortaya çıktığına ve bu durumun nasıl geliştiğine bakın.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Karanlığı Işık Olarak Görün için yorumlar kapalı