Bir zamanlar hepimiz tek bir arzuda, “Adem’in ruhu” olarak bilinen şeyde, ışıkla doluyduk. Sonra bu koşul parçalandı ve her birimizin içinde, bizi ihsan etme, sevgi ve karşılıklı bağ nitelikleriyle dolduran bu ışığın bir kıvılcımı kaldı.

Şimdi ise bu sadece rotasız, yönsüz bir kıvılcımdır. Dolayısıyla içimizde bir şey olduğunu söyleyebiliriz ama ne olduğunu bilmiyoruz.

Sorular ortaya çıkıyor: dostlarımızdan ne isteyebiliriz ve bu kıvılcımı körüklemek ve bu kıvılcımı muazzam arzu ve doluma neden olan aynı ruha dönmemize yardımcı olacak büyük arzumu dolduran bir ışığa dönüştürmek için onlardan ne alabiliriz?

Geri dönecek ve başlayacak bir şeyimiz olan Reshimot‘u (manevi bilgi kayıtları) geçmiş koşullarımızdan bu yana muhafaza ederiz.

Dolayısıyla, kendimizi yeniden o koşulda bulmayı gerçekten arzulamak için birbirimizi teşvik etmeli ve kışkırtmalıyız.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Dönecek Bir Şeyimiz Var için yorumlar kapalı