Soru: Gizlenmenin ifşaya bir davet olduğunu söylediğinizi birden fazla kez duydum. Bu mesajı dağıtımda nasıl kullanabiliriz?

Cevap: Gizlenme harika bir koşuldur çünkü kişi kendisinden bir şeylerin gizlendiğini hissettiğinde araştırmaya başlar ve sonunda bize yönelir. Yani gizlenme yaratım aşamasını belirler.

Sokaktaki bir köpek bulacak bir şey arar. Ancak içimizdeki insan (hayvan değil) kaynağını arar. Aramanın en yüksek biçimi benim kaynağımı aramaktır: “Ben nereliyim? Neden buradayım? Amacım nedir?” Nereden geliyorum ve neye geri dönmeliyim?

Dolayısıyla, dağıtımımız karanlığı ve ışığı aramak üzerinedir ve insanlarda uyandırmamız gereken şey de budur. Bize yaklaşan bir kişi bunu bir tür sorgulamayla yapar ve biz de ilk yayınlarımız aracılığıyla onlarda ilgili soruları ateşlemeliyiz.

Ancak bu doğrudan değil, yaratılışın amacı ya da nedeni hakkında sorular uyandıran alternatif bir yaklaşımla yapılmalıdır ki bu soruları daha sonra bize getirsinler.

Materyalleri öyle bir şekilde sunmalıyız ki, bunlar her zaman kişide bir sonraki soruyu tetiklesin. Başka bir deyişle, tek bir makalede resmin tamamını çizmeye çalışmamalıyız. Bunu yaparsak kişilerin kafası karışabilir ve her şeyi tutarlı bir mozaik ya da doğru bir vizyon halinde bir araya getiremeyebilirler. Bunun yerine, onları bir soruyla baş başa bırakan kısa bir makale, not veya tweet gibi özlü bir şey yaratmalıyız.

Bu soruyu yanıtlayacağız, ancak yanıt aynı zamanda bir sonraki soruya da yol açmalıdır. Bu adım adım ilerleme, öğrencilerle bu şekilde çalışma, en makul yaklaşımdır. Ancak kolay değildir; bir sanattır.

Filed under: Dağıtım, Kabala, Maneviyat | Dağıtım Sanatı için yorumlar kapalı