Soru: Hayatından memnun olmadığını hisseden bir kişi, kendini aramak için çöle koşar. Ne de olsa çöl sessizliktir, sonsuzluk hissidir, ilkel bir şeydir, sürekli içinde dönüp durduğumuz günlük hayatın sonsuz döngüsünden tamamen farklıdır.

İnsanlar içsel tatmini neden özellikle çölde ararlar?

Cevap: Çölün dışsal imgesine fazla takılıp kalmamanızı tavsiye ederim. Tora, çölden söz ettiğinde, kişinin içsel bir koşuluna atıfta bulunur. İçsel çöl, hiçbir meyve vermeyen kurumuş bir yaşamın içindeki arayıştır.

Egoizm kişiyi tamamen tüketmiştir ve yaşamın anlamı ve amacı hakkındaki soruya hiçbir yanıt vermez. Bu yüzden kendilerini içsel bir çöldeymiş gibi hissederler. İşte tam da bu noktada kişinin bir yaşam suyu kuyusu yani çölde, özellikle de kurulukta ifşa olan üst ışığı bulması gerekir.

Soru: Kişi çölde nasıl bir kuyu kazar?

Cevap: Bir kuyu sorularla ortaya çıkar. Kuyu her zaman başlangıçta bir taşla örtülür ve sonra taş yuvarlanarak kuyuyu ortaya çıkarır. Bir kuyunun etrafında her zaman tartışmalar vardır.

Soru: Yeryüzünü delip geçen bu sorular ne tür sorulardır?

Cevap: Kişi yaşamın kaynağına ulaşmak ister. Kişi sürekli olarak kendini inceler ve gerçekliği araştırır. Kendi yaşamlarının kaynağını nerede bulabilirler? Tam da çölün kuraklığının ortasında ararlar; bu sorudan kaçmazlar, yaşamlarının derinliklerine inerler.

Bu insanlar kaynaklarını bulmalı ve neden yaşadıklarını, hangi amaç için yaşadıklarını ve bu kısa, acı dolu yaşamın sonucunun ne olduğunu anlamalıdır. Bu tür bir kazı sayesinde kişi nihayetinde kaynağa ulaşır.

Filed under: Birlik, Egoizm, Kabala, Maneviyat | Çöl, Bölüm 4 için yorumlar kapalı