Soru: Sağ ve sol çizgilerin birleşmesi bir sarkaca benzer. Birinin diğerine dönüştüğü noktaya nasıl daha hızlı yönlendirebiliriz ve genişlikten bağımsız olarak, orta çizgiye dönüşmesine yardımcı olacak bir mekanizma oluşturabiliriz?

Cevap: Gerçekten de manevi yolda, bir yandan diğer yana salınan bir sarkaç gibiyiz. Önce olumsuza, sol tarafa doğru hareket eder ve içimizde egoizm birikir. Daha sonra, grup içinde çalıştıkça, inceledikçe ve dağıtımla meşgul oldukça, sarkacın sağa doğru sallanmasına neden olan üst ışığı çekeriz.

Sarkacın eylemlerimizle orantılı olarak sallanması ve bizim de onun üzerinde kontrol sahibi olmamız için genişliği nasıl artırabiliriz? Bu yalnızca onluda başarılabilir. Başka bir yolu yoktur.

Eğer Yaradan’a benzer olmayı arzu ediyorsak, bu grup içindeki karşılıklı etkileşimimiz yoluyla olmalıdır. Bunun için en az iki kişiye ihtiyaç vardır: biri diğerinin egoizmine karşı çalışır, bu da kişinin kendi egoizmine karşı çalışması anlamına gelir. Sonuçta, biri karşıma çıkar çıkmaz egoizmim tetiklenir. Aksi takdirde, tamamen hayvansal bir koşuldayımdır ve yalnızca bedensel tatmin arayışındayımdır.

Ancak kendim gibi biriyle karşılaştığımda ve aramızda kıskançlık, haset, rekabet veya çeşitli karşılıklı ilişkiler gibi duygular ortaya çıktığında gerçek egoizm harekete geçer. İşte bu sayede ilerleyebilirim.

Bu süreci hızlandırmanın tek yolu bir grup içinde, bunun bizim kolektif mücadelemiz olduğunu anlayarak hareket etmektir.

Filed under: Birlik, Grup, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Bir Sarkaç Gibi için yorumlar kapalı