Yorum: 2020, üretimi durdurdu bu da depresyonla sonuçlandı, yoksulluğa yol açtı, tüm endüstrileri yok etti, aileleri parçaladı ve hükümetleri mahvetti. BM, “Hepimiz başarısız olduk” diyor.
Öte yandan, 2021 için tahminler çok daha kötü olacağını söylüyor. Virüs daha korkunç olacak. Her yıl veya altı ayda bir aşı olacağız, vb. pek çok korkunç tahmin var. Ve burada insan bu sorunlar arasında duruyor ve ne yapacağını bilmiyor. Felçli biri gibi.
Ayrıca şöyle diyorlar: “2020’ye bakın ve size bir peri masalı gibi görünecek.”
Sıradan bir insan bu yangınlar arasında nasıl davranmalı?
Cevabım: Kişi yine de kendine şunu sormalı: “Bu neden dünyada oluyor? Bununla ilgili bir şey yapabilir miyim? ”
Şimdi buna bir şekilde cevap verebiliriz. Hala olup bitenlerle hayatımızı ilişkilendirmemiz gerekiyor, neden bu tür virüsler aniden ortaya çıktı? Nükleer bir savaşta öldürülmüş olsaydık, bu başka bir mesele olurdu, herkes anlardı. Ve neden aniden garip bir virüs ortaya çıktı? Yarın başka bir tane, sonra üçüncü bir tane vb. gelebilir. Oradan nereye gidebiliriz?
Yorum: Nükleer savaş anlaşılabilir: İşte düşman ve o size bomba atıyor veya siz ona atıyorsunuz. Ve sonra görünmez biri …
Cevabım: Doğa.
Soru: Peki doğayla nasıl konuşabiliriz? Kişi nasıl onunla diyaloga girer: “Bana dokunma” veya “Bana neden dokunuyorsun?” der?
Cevap: Doğaya yakınlaşmıyoruz, ona yakınlaşmıyoruz. Doğaya sürekli karşıyız. Tüm doğa bütünseldir, küreseldir, her şey onun içinde birbirine bağlıdır ve insanlık, tam tersine, her şeyde doğaya zıt bir sistem kurar!
Doğa, içinde yaşayan bir organizma gibi var olduğumuz, canlı bir organizmadır. Ve bu iki canlı organizma birbirine karşı çıkmaya başlar çünkü kendimizi doğanın bir parçası olarak kabul etmek istemiyoruz.
Büyük miktarda doğal olmayan eylemler yapıyoruz. Başkalarından nefret ediyoruz, toprağı kazıyoruz ve havayı, ağaçları ne varsa yok ediyoruz. Her gün neler olduğuna bakın! Bununla ilgili konuşuyoruz ama kendimizi zapt edemiyoruz.
Doğayı, her şeye ve herkese boyun eğdiriyoruz. Doğanın bütünlüğüne her şekilde karşıyız ve bu bütünlüğü her seviyede ve mümkün olan her biçimde sürekli olarak ihlal ediyoruz. İşte bu yüzden doğa bu şekilde tepki veriyor! Bu, doğadaki bir tür kötü niyet değildir.
Yorum: Ama şimdi bize saldırıyor.
Cevabım: Saldırmak değil, sadece kendisini ana zararlısından – insandan koruyor.
Burada herhangi bir intikam söz konusu değil. Sadece doğanın normal bir tepkisi. Her hangi bir kötü niyet değil. Doğada böyle bir şey yoktur. Ve sadece net bir tepki var. Doğanın bizi yok etmesi gereken noktaya geldik. Doğadaki tek ve en büyük kötülük biziz.
Soru: Peki sırada ne var? Sıradan bir kişi hangi eylemleri yapmalıdır?
Cevap: Doğaya zıt olmayı bırakın. Üstelik fiziksel, genetik, biyolojik, bitkisel, hayvansal seviyelerde, her ne olursa olsun, ona karşı gelmenin ne anlama geldiğini anlamanız için bunu yapın. Ve en önemlisi, bir insan olarak. Düşüncelerimizle doğaya çok büyük zararlar veriyoruz. Tüm doğanın ayrılmaz özü olmak istemiyoruz. Bununla birlikte, genel olarak, tasarım açısından en iyisiyiz.
Soru: Ben normal hayatımı yaşayan sıradan bir insanım. Dünyanın birbirine bağlı olduğunu anlamaya başlamam yeterli mi?
Cevap: Anlamalıyım! Aksi takdirde bu salgınlar bitmeyecek. Doğa size ne öğretir? Büyük bir kapalı sistem içinde olduğunuzu. Bu sistemde her türlü olumsuz kuvveti, özelliği, tepkiyi uyandırırsınız.
Soru: Yani bunu defalarca tekrar etmekten yorulmayacak mısınız?
Cevap: Söyleyecek başka bir şeyim yok. Farklı bir bakış açısıyla konuşuyorum. İnsanlığa başka ne söyleyebilirim? Sonuçta, durumumuzun sürekli olarak kötüleşmesinin, her düzeyde bozulmasının başka bir nedeni yok. Başka bir neden yoktur.
Kendi kendini yiyen, sözde toplum denen, birbirimize bağlılığımızdan bir sistem yarattık.
Soru: BM değil, dünya hükümeti değil, sıradan bir insan hangi kararı vermelidir? Onu neye çağırıyorsun?
Cevap: Burada hiçbir şeyin hükümete bağlı olmadığını düşünüyorum. Bu, insanın çevresindeki dünyaya – doğanın cansız, bitkisel, hayvansal ve insan seviyelerine – karşı tutumuna bağlıdır. Bütün seviyelere.
Bu dünyayı korumalıyız. En korkunç ve tehditkâr parçası olarak, bu dünyayı tam olarak doğru tavrımızla dengeye getirmeliyiz. Biz hariç tüm doğa, tüm evren denge içindedir. Ve düşüncelerimiz ve eylemlerimizle bizler bu dengeyi bozuyoruz.
Soru: Yani en azından düşüncemi buna yöneltmem yeterli mi?
Cevap: Ve diğer her şey düşünceye bağlıdır. Kişi tamamen düşüncesizce hiçbir şey yapmaz. Birbirimize zarar vermeyi düşünmeyi bırakırsak, dünya bu düşünceden hemen sakinleşmeye başlayacaktır.
En önemlisi, düşüncelerimizde sakinleşelim.
Filed under: Birlik, Egoizm, Tabiat -
Kişi Nereye Gitmeli? için yorumlar kapalı
