“Çeşitli Kurallar”da şöyle denir: “Dua, esasen herkesle birlikte yapılır ve yalnızken yapılmaz, ki böylece kişi ayrı ve yalnız kalmaz, zira bu Keduşa’nın tam tersidir. Daha ziyade, kutsal topluluğu bir araya getirmeli ve bir olmalıyız.” Ve toplumdaki bu dua, tam da bir araya gelip ruhları birleştirmek istediklerinde, mükemmel bir duadır.

Şimdi arzularımızın bağını kurabileceğimiz ve dua adı verilen ortak bir arzuyu oluşturabileceğimiz bir koşuldayız.

Bu, insanların tapınaklarda veya kiliselerde yükselttiği dua ile ilgili değildir. Dua, egoist ayrılığa rağmen paylaşılan ortak bir arzudur; bunun üzerine çıkıp dürtülerimizi Yaradan’a bağlamaya çalıştığımızda, birlikte, tam olarak birlikte, aramızda, artık her birimizin olmadığı ortak arzuda, Yaradan’ı ifşa ederiz.

Bu yüzden, kongre gibi, bu tür etkinliklerde bir araya geliyoruz. Bunun temel amacı, birlikte talep edebileceğimiz koşulları yaratmaktır. Bu tür toplantılara gelmeden de alabileceğimiz her şeyi alabiliriz.

Bize verilen her fırsatı doğru kullanmalıyız: aramızdaki tüm rahatsızlıkların üstesinden gelerek her anı aşmalı ve bu bağda Yaradan’a, Kendisini içimizde ihsan etme niteliği olarak ifşa etmesi için talepte bulunmalıyız. Başkalarına karşı hislerim ve onlara tüm doğal yeteneklerimle duyduğum ilgi, “Komşunu kendin gibi sev” denen şeydir.

Bu nedenle Baal HaSulam şöyle yazar: “Tüm hayali meşguliyetlerden uzaklaşın ve kalplerinizi düşünmeye ve kalplerinizi gerçekten birleştirmek için uygun taktikler geliştirmeye adayın.” O zaman kendinizi, tüm günahları örten sevginin içinde bulacaksınız.

Sizden çok rica ediyorum: Bunu yapın. Gerçek sevgide birleşmeye başlayın ve kendi içinizde Ta’amim’i (tatlar) yani içinize giren ışıkları keşfedeceksiniz.

Filed under: Birlik, Dua, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Gerçek Sevgide Birleşin için yorumlar kapalı