Dua bir grupla olmalıdır, aksi takdirde Yaradan onu duymaz. Bunu on Sefirot’un yapısından, tüm manevi çalışmalarımızdan öğreniriz.

Yaradan, Keter’dir (taç), üzerinde Kutso shel Yud denen şey, yani Keter’in en yüksek noktası, en yüksek Sefira bulunur. Bu, O’nunla temas demektir

Ancak tüm dostlarımı “sımsıkı tuttuktan”, onları kendime dahil etmeye ve birleşmeleri için gereken her şeyi yapmaya hazır olduktan, onlara göre en düşük, en küçük olmaya hazır olduktan sonra, bana aynı şekilde karşılık vereceklerini ve bir grubun, yani ihsan etme niteliğinin, Yaradan’ın ifşa olacağı bir yapının oluşacağını umabilirim.

Bu harekette, ne kadar düştüğüm önemli değildir çünkü ilerleme sürekli olamaz. Bu her zaman bir başlama-durma hareketidir, tıpkı bir saatin sarkacının salınımı gibi. Büyük bir egoizmi yutup onun üzerine yükselemeyiz, sonrasında başka bir büyük egoizmi alıp, yeniden yükselemeyiz. Bizler sadece milisaniyelerle, mikro saniyelerle çalışabiliriz. İlerlememiz bu mikro dozlarla olur.

Bu nedenle, karşılıklı garantiye (Arvut) ve grubun desteğine sahip olduğumuz ölçüde, Yaradan’dan daha büyük bir düşüş alabilir ve buna bağlı olarak daha büyük bir yükseliş gerçekleştirebiliriz.

Bizim düşüşümüz, Yaradan’dan gelir. Bu düşüş, her zaman O’nun tarafından önceden hesaplanır, böylece gönüllü ve bilinçli bir şekilde yükselebiliriz. O, bize nereye düştüğümüzü bilemeden tamamen yıkıldığımız düşüşler vermez. Bunlar her zaman, tıpkı bir anne-çocuk ilişkisinde olduğu gibi, ölçülü ve hassas bir şekilde ayarlanmıştır; böylece düşüşten sonra kendimizi biraz toparlayarak içimizde biraz güç bulabilir ve yeniden yükselmeye başlayabiliriz.

Bu yüzden Yaradan’ın bizi kırmak istediğini düşünmemeliyiz. O, sadece bizi biraz alçaltmak ister ki, zaten kırılmış egoizmimizin bir sonraki seviyesini görüp onu yükseltmeye başlayabilelim. Tıpkı bir kuyudan kova kova su çekip, yukarı doğru kaldırmamız gibi, biz de böyle çalışırız.

Gerçek şu ki görünüşte daha yüksek bir dereceyi kaybetmek bir kayıp değil, tam da yükselişin ilk aşaması olan sol tarafı kaybetmektir. İleriye doğru hareket, sol ayakla, Yaradan’ın önceden hazırladığı kötülüğün ifşasıyla başlar. Ardından sağ çizgide onun telafisi gelir. İşte böyle ilerleriz.

Bu nedenle Baal HaSulam, sabah uyanır uyanmaz, o andan itibaren birbirimizle ve Yaradan’la birleşme çalışmasını hemen üstlenmemiz gerektiğini söyler. Bu son derece önemlidir! Bu düşünceyi her zaman içimde tutarsam, her şey hızlı ve kolay bir şekilde gerçekleşir.

Filed under: Birlik, Dua, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Yaradan Tarafından Hesaplanan Hareket için yorumlar kapalı

Soru: TES’te (On Sefirot’un Çalışılması) gerçek Kelim’in, Atzilut dünyasında var olduğu söylenir. Ancak şunu da öğreniyoruz ki bu aşamada Yaradan’dan hala bir ayrılık yoktur. Aynı zamanda, tüm sistemin tam olarak özgür seçimi mümkün kılmak için yaratıldığını ve gerçek Kli’nin özgür seçimin olduğu yerde var olduğunu öğreniyoruz. Peki, Atzilut dünyasında özgür seçim var mı?

Cevap: Hayır, Atzilut dünyasında özgür seçim yoktur.

Bizim seviyemizdeyken, alt seviyelere ait tüm eylemleri toplayıp onları daha üst seviyelere yükseltmeye çalışırız, böylece daha yüksek bir seviyeden gelen aydınlanma bizi etkiler ve giderek daha yüksek derecelerin güçlerini yavaş yavaş, adım adım ifşa edebiliriz.

Soru: O zaman, gerçek Kli nedir? Özgür seçim değilse, hangi parametreler buna dahildir?

Cevap: Özgür seçim henüz bir Kli değildir. Sadece aşağıdan yukarıya doğru belirli bir niyettir. Dolayısıyla özgür seçim, alt seviyedekilerin, yani dünyamızdaki insanların, kendilerinde ışığın bir miktar etkisini hissetmeleri ve daha yüksek köklerine doğru çabalamaları ile gerçekleşir.

Filed under: Kabala, Maneviyat - Özgür Seçim Nerede Gerçekleşir? için yorumlar kapalı

Soru: Kişi manevi yolda “Yaradan” ve “Tora” kavramlarını nasıl tasavvur edebilir?

Cevap: Tora, bizi ıslah eden ve ardından bizi dolduran ışığın tamamıdır.

Baal HaSulam, “Zohar Kitabı’na Giriş”te şöyle yazar: O Partzuf’taki 613 organın her biri, kendine özgü bir şekilde, bağımsız bir Partzuf olarak, tam olarak parlar. O zaman, her bir Mitzva’yı gerçek niyetine göre yerine getirme olanağı onun önünde açılır, çünkü Partzuf Neşama’daki her organ, o organla ilişkili her bir Mitzva’nın yollarını aydınlatır.

Bu ışıkların muazzam gücü sayesinde, kişi alma arzusunun konuşan kısmını arındırır ve onu ihsan etme arzusuna dönüştürür.

O, arzularımızın 613 parçadan oluştuğunu, tamamen egoist ve kırık olduğunu açıklıyor. Bu kırık arzular, talebimizle ve birbirimizle bağ kurma çabalarımızla düzeltilir çünkü onlar, iplikler gibi bizi birbirimize, her birimizi diğer herkesle bağlar.

Bunlar, “Tora’nın 613 ışığı” olarak adlandırılan, 613 ışığın yardımıyla ıslah edilir. Ve bu 613 arzuyu ıslah ettiğimde, onlar başka bir kişinin aynı 613 arzusuyla bağ kurarlar. Anlaşılan o ki hepimizin, her bir kişinin 613 arzusu, ipliğiyle, diğerleriyle bağlıyız ve ortak bir karşılıklı ihsan etme ağı ortaya çıkıyor.

Benim 613 arzum, her bir kişideki ve herkesteki 613 arzuyu fak eder ve anlar ve herkese ihsan etmek için herkesle birleşir. Ve sonra tüm ışık, herkesi doldurmak istediğim tüm doyum içimden geçer!

Hepimizi doldurmak için ifşa olan ortak ışığa Yaradan (Bo-Reh) denir yani O’nun, Kendini senin içinde nasıl kıyafetlendirdiğini “gel ve gör”.

Dolayısıyla, 613 ıslah olmamış arzuya sahibimdir ve bunları ıslah etmek için 613 ıslah eden ışığa ihtiyacım vardır; bunlara Tora yani “kaynağa dönen ışık” denir. Ve sonra Yaradan, benim bu ıslah edilmiş arzularım içinde kıyafetlenir ve aramızdaki bağda Kendisini ifşa eder.

Görünen o ki İsrail (ıslah olmamış arzular), Tora (bu arzuları ıslah eden ışık) ve tüm bu sistem içinde kıyafetlenen Yaradan, tek bir bütün halinde birleşir.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Tora, Yaradan - Manevi Yolda Yaradan Ve Tora için yorumlar kapalı

“Çeşitli Kurallar”da şöyle denir: “Dua, esasen herkesle birlikte yapılır ve yalnızken yapılmaz, ki böylece kişi ayrı ve yalnız kalmaz, zira bu Keduşa’nın tam tersidir. Daha ziyade, kutsal topluluğu bir araya getirmeli ve bir olmalıyız.” Ve toplumdaki bu dua, tam da bir araya gelip ruhları birleştirmek istediklerinde, mükemmel bir duadır.

Şimdi arzularımızın bağını kurabileceğimiz ve dua adı verilen ortak bir arzuyu oluşturabileceğimiz bir koşuldayız.

Bu, insanların tapınaklarda veya kiliselerde yükselttiği dua ile ilgili değildir. Dua, egoist ayrılığa rağmen paylaşılan ortak bir arzudur; bunun üzerine çıkıp dürtülerimizi Yaradan’a bağlamaya çalıştığımızda, birlikte, tam olarak birlikte, aramızda, artık her birimizin olmadığı ortak arzuda, Yaradan’ı ifşa ederiz.

Bu yüzden, kongre gibi, bu tür etkinliklerde bir araya geliyoruz. Bunun temel amacı, birlikte talep edebileceğimiz koşulları yaratmaktır. Bu tür toplantılara gelmeden de alabileceğimiz her şeyi alabiliriz.

Bize verilen her fırsatı doğru kullanmalıyız: aramızdaki tüm rahatsızlıkların üstesinden gelerek her anı aşmalı ve bu bağda Yaradan’a, Kendisini içimizde ihsan etme niteliği olarak ifşa etmesi için talepte bulunmalıyız. Başkalarına karşı hislerim ve onlara tüm doğal yeteneklerimle duyduğum ilgi, “Komşunu kendin gibi sev” denen şeydir.

Bu nedenle Baal HaSulam şöyle yazar: “Tüm hayali meşguliyetlerden uzaklaşın ve kalplerinizi düşünmeye ve kalplerinizi gerçekten birleştirmek için uygun taktikler geliştirmeye adayın.” O zaman kendinizi, tüm günahları örten sevginin içinde bulacaksınız.

Sizden çok rica ediyorum: Bunu yapın. Gerçek sevgide birleşmeye başlayın ve kendi içinizde Ta’amim’i (tatlar) yani içinize giren ışıkları keşfedeceksiniz.

Filed under: Birlik, Dua, Kabala, Maneviyat, Yaradan - Gerçek Sevgide Birleşin için yorumlar kapalı