Soru: İnsan, büyük acıya neden olan son derece çirkin durumlarla karşılaştığında, bu acının ona doğru bir dua amacıyla kalbiyle çalışması için gerekli koşulları sağladığını anlayabilir. Ancak dua ederken bu acıyı sürekli hissettiğinde, artık hiç gücü kalmadığını fark eder. Kişi bu acıdan kendini nasıl kurtarabilir ve bunu herkes için doğru dua koşulu olarak kullanabilir?

Cevap: Kişi, bu acı hissinin nereden geldiğini – Yaradan’dan geldiğini – fark etmelidir. Neden? Çünkü kişi kendi düşüncelerine rağmen, aslında Yaradan’a yakındır.

Bu nedenle, Yaradan’la bağ kurma noktasına doğru çabalamalıyız. Ve o noktaya ulaştığımızda, kendimizi geride bırakmalı ve kendimizi Yaradan’la bütünleşmiş olarak hayal etmeliyiz.

İşte duamızın amacı budur.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Duanın Amacı için yorumlar kapalı