Hazırlık dönemi, sabırla donanıp bunun geçmesini beklememiz gerektiği anlamına gelmez. Bir sonraki anda bunun sona ermesini sağlamak için elimizden gelen her şeyi yapmadıkça, bu dönem geçmeyecektir.

Beklemek, umutsuzluğa kapılmadan, her an, tekrar tekrar çaba göstermeye hazır olduğum anlamına gelir. Ve her an, istediğim ödülü yani ihsan etme gücünü alacağımı umarım ve böylece, tekrar tekrar, her an, yorulmadan beklerim.

Bunu yapabiliyorsam, koşullar (girişler ve çıkışlar) hızla birbirinin yerini alıyorsa, bu, gerçekten daha yüksek ve daha derin bir dereceye layık olabileceğimin işaretidir. Sonuçta, kişi hazırlık sürecinde ne kadar çok günah ve hata ifşa ederse, Machsom’un ötesinde tek ve çift ifşada o kadar çok ilerler ve ıslaha ulaşır.

Hazırlık döneminde, grup herkese tutarlılık, azim, güven ve sabır gücü sağlamalıdır, başka seçeneğimiz olmadığını, bu şekilde ilerlediğimizi anlamalıdır. Ve böylece, yıl be yıl ta ki her an, anlık ödülden vazgeçmeye ve onsuz bile çalışmaya hazır olana kadar. Bu, Machsom’u geçmeye layık olduğumuz anlamına gelir.

Kişi, içindeki muazzam, tutkulu, yakıcı ihsan etme arzusu nedeniyle, bir sonraki dereceye ulaşmak için o kadar çaba gösterir ki, bundan vazgeçip hazırlık aşamasına devam etmeye hazırdır. Yaradan bana sadece bu hazırlığı vermek istiyorsa ve ben sadece ihsan etmeye ulaşmak istiyorsam, o zaman ben buna razı olurum ve Machsom’a ihtiyacım olmaz ve o zaman onu alırım.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | Geçiş Koşulu için yorumlar kapalı