Soru: Kişi öfke, nefret ve saldırganlık gibi güçlü duygularla başa çıkmayı nasıl öğrenebilir? Bu duygular dışa vurulmalı mı yoksa kişi onları dizginlemeyi mi öğrenmeli? Bunların üstesinden gelmenin sınırı nerededir?

Cevap: Sizi etkileyen ve insanların birbirleri için doğru örnekler oluşturduğu belirli bir ortamda değilseniz, ilerleyemezsiniz.

Yalnızsanız, her zaman düşer ve yükselirsiniz, ancak bu gerçek bir ilerleme olmaz. Bu sadece aramızdaki bağı sağlamanın gerekliliğini fark etmenizi sağlamak için olur.

Rabaş ve diğer tüm Kabalistler, birliğe yönelik çabalar olmadan, hiçbir manevi çalışmanın mümkün olmadığını yazarlar. Bu sadece aramızdaki bağın sürekli derinleşmesi ile gerçekleşir. Sadece bu şekilde.

Soru: Peki ya hem eşim hem de ben bir gruptaysak ve yine de bu duygularla baş edemiyorsam?

Cevap: Başa çıkamadığınızı anlıyorum ve böyle de olması gerekiyor. Bu her zaman böyle olacak! Kötülük her zaman iyiliği aşacaktır, bu yüzden kötülüğün ıslahını istersiniz; aksi takdirde rehavete kapılırsınız.

Filed under: Kabala, Uncategorized | Rehavete Kapılmayın! için yorumlar kapalı