“Yaradan’ın Günü”, kişinin hiçbir şeyin eksikliğini hissetmediği ve tek bir koşul altında tüm yaşamı boyunca ve ötesinde bu durumda kalmaya hazır olduğu bir durumdur: sürekli olarak Yaradan’a ihsan etme arzusuna sahip olmak. Ve bu herhangi bir karşılık, bilgi veya telafi olmadan, sadece Yaradan için iyi bir şey yapmak uğruna, hiç kimse, hatta Yaradan’ın Kendisi dahi bilmese bile, kişinin O’nun uğruna çaba göstermesidir.

Bunun kanıtı sevinç ve mükemmellik hissidir. Bu, kişinin zaten ıslahın sonuna geldiği anlamına gelir, zira bundan başka bir şey istemezler. Böyle bir duruma Yaradan’ın Günü denir. Herhangi bir kişi, nerede olursa olsun, bunu kendisi için hayal edebilir ve sürekli olarak buna doğru çabalayabilir. Aksi takdirde buna gün ya da mükemmellik denmezdi.

Filed under: Kabala, Maneviyat, Yaradan | “Yaradan’ın Günü” için yorumlar kapalı