Soru: Grup çalışmasından bahsediyorsunuz ama geçmişte Kabalistler gerçekten bir grup içinde çalışmıyorlardı, değil mi?

Cevap: Hayır, sadece o zamanlar insanların tüm çabalarını tükettiklerini ama yine de ilerleyemediklerini hissettikleri bir koşul yoktu, çıkmaza girdiğinizi hissettiğiniz ve bir sonraki adımda ne yapacağınızı bilmediğiniz bir grup çaresizliği koşulu yoktu.

İnsanlar her zaman bu gibi aşamalardan geçmiştir. Kabala’yı dağıtırız, harekete geçeriz, kendimizi önemli, sorumlu hissederiz, çok bilgeyizdir. Ama sonra şöyle dediğimiz bir noktaya ulaşırız: “Peki şimdi ne olacak? Elimizde hiçbir şey yok” – bu tür bir koşul henüz ortaya çıkmamıştı.

Ben bunu bekliyordum. Zohar Kitabı’nı bu an için hazırladım. Biz daha okumaya başlamadan önce Zohar’ın neredeyse %70’ini hazırlamıştım. Bu çok uzun bir yolculuk oldu.

Ama şimdi içsel harekete, içsel gerilime ihtiyaç duymaya başladığımız zaman geldi. Grubun büyük bir kısmı, yıllardır ilerleyen, tüm makaleleri defalarca gözden geçiren, tüm materyali özümseyen, Kabala’yı her yere dağıtan, dünyayı dolaşan, küresel olarak dostlarıyla bağ kuran insanlar, esasen bu seviyedeki her şeyi gerçekleştirdi ve tüketti. Peki, sırada ne var?

İşte tam da bu nokta gerçek koşulun ifşa olduğu, şunu söyleyebileceğimiz noktadır: “Çocuklar, bu kadar oyun yeter! Dışarıdan hiçbir şeyin yardımcı olamayacağını görüyorsunuz. Şimdi ya yükseleceğiz ya da hiçbir şey yapmayacağız.”

Elbette, olduğumuz gibi devam edebiliriz. Kabala’yı dağıtabilir, küresel bir akademi, iyi fikirleri teşvik eden dünya çapında bir topluluk gibi hissedebiliriz. Ancak gerçekte, bu bize gerçek bir şey getirmeyecektir.

İlerlemek için, Yaradan’ın bireysel değil, grup olarak ifşa edilmesine ihtiyacımız var. İşte bu yüzden bu yönde çalışmaya başladım.

Soru: Gerçekten bu eşikte duruyor muyuz – yukarı mı yoksa aşağı mı?

Cevap: Hayır, “ya yukarı ya aşağı” değil. Düşmeyeceğiz. Hareket etmeye devam edeceğiz ama en kısa yolu seçmek yerine aynı düzlemde kalacağız.

Ya gerçekten noktalarımızı birleştirmeye, Yaradan’ın yardımıyla birleşmeye ve kendimizi O’nunla doldurmaya başlayacağız ya da yavaşça ilerlemeye devam edeceğiz – başka bir kitap, başka bir klip, başka bir küçük adım, yavaşça yayılacağız.

Elbette bu hala varoluştur ve kişinin hayatta olduğu sürece yalnızca fiziksel bedenini düşündüğü tamamen hayvansal varoluştan kesinlikle daha iyidir.

Filed under: Birlik, Grup, Kabala, Maneviyat | Grup Çaresizliği için yorumlar kapalı