Dünyayı yani kendimizi ıslah etmek için çabalamaya gerek yoktur; sadece üst ışığın üzerimizde gerçekleştirdiği eylemleri incelememiz gerekir. Yaradan tarafından Musa’ya söylendiği gibi: “Firavun’a gidelim!”

Musa küçük ve korkaktır; insandaki bu nitelik çok zayıftır. Karşısında ise kocaman bir canavar vardır – tüm yaratılış, tüm dünya, tüm güç, tüm yiyecek, tüm oksijen onun elindedir.

Tüm bunları Firavun’dan alıyorum, bu benim tüm gerçekliğim! Ve buna karşı küçük bir nitelik yükseliyor, kaçmak ve bu gücün altından kurtulmak ve başka bir dünyada yaşamaya başlamak isteyen küçücük bir arzu (kim ki o?)!

Ayağa kalkmak ve egoizmimizden kurtulmak için böyle bir fırsatı pek hissetmiyoruz. Nereye gideceğimizi, bu Mısır köleliğinden nereye kaçacağımızı hiç bilmiyoruz!

Ama Yaradan bize diyor ki: “Firavun’a gidelim” -birlikte! Ve Musa, küçük bir çocuk gibi, yetişkinin elinden tutar ve birlikte yürürler.

İnsan tarafından ihtiyaç duyulan tek şey Yaradan’dan yardım istemek için rıza, bir istek, bir taleptir. Kötülükle kendisi savaşmak zorunda değildir.

Ancak insanlar bunu anlamaz ve kendi başlarına bir şeyler yapabileceklerini düşünürler. İnsan kendini kahraman sanan bir aptaldır.

Tüm dinlerin ve sözde “manevi” tekniklerin tökezlediği yer burasıdır, çünkü sol taraf (egoist arzular) bize tam olarak sağ tarafa bağlanmamız için verilmiştir; sonuçta tüm amaç budur.

Filed under: Egoizm, Kabala, Maneviyat, Yaradan | Firavun’a Gidelim – Birlikte! için yorumlar kapalı